De gemeente gratie - pagina 370

DE RAAD GODS.

366 dat

God

Raad

zijn

dan ook geen

niet varen laat,

twijfel, of

nimmer van een

ware

dit

maar

den einde toe uitvoert. Er

tot

van meet

is

af helder ingezien, zoo zou er

leerstuk der Voorzienigheid sprake zijn geweest,

men

zou

dan gesproken hebben van de onderhouding en regeering der wereld, of op andere wijze zijn gedachten hebben uitgedrukt, maar het denkbeeld van het voorzien zou gebleven zijn in de Besluiten, waar het dan ook metterdaad thuis hoort. Wie dan ook nagaat wat in de Dogmatiek over dit leerstuk verhandeld is, merkt ongedwongen al aanstonds, dat het begrip van voorzien of vooruit zien aanstonds wordt losgelaten, en dat feitelijk van niets anders gehandeld wordt dan van de instandhouding en het bestuur van alle dinaren.

Dat intusschen

de gemeene voorstelling het dwaalbegrip nog steeds

in

stand hield,

is

in

Raad Gods

te

eenzijdig

niet geringe

mate daaraan

behoudenis van zondaren, en

aan de Uitverkiezing. Nog

is

eigenlijk niets anders inhoudt,

bij

men bij den Raad Gods tot eng en te nauw

te wijten, dat

en te uitsluitend dacht aan den de Besluiten Gods te

het in veler voorstelling, alsof de Raad Gods

dan een

lijst

van de uitverkorenen, hoogstens

Wat

vermeerderd met een opsomming van de heilsmiddelen.

de Schrift

noemt het Boek des levens wordt dan geacht met den Raad of de Besluiten Gods zoogoed als eensluidend te zijn. En daarbij komt dan nog wel het „Boek met de zeven zegels," maar ook dit heeft toch alleen betrekking op de machtige gebeurtenissen die

te

om

de worsteling

van Satan

tot beslissing

komende

op leven en dood tusschen het Godsrijk en het

rijk

Raad Gods gezocht en

brengen. Daarin en daarin alleen wordt dan de

gezien.

zijn,

Niet alsof men, deswege ondervraagd, niet óók wel erkennen zou,

dat er ook in de andere dingen zekere vastigheid

eeuwig, maar toch

dingen in

zijn

men denkt

er dat niet

bij,

is

men

en zeker bestel van scheidt die

gedachte van die dingen des Koninkrijks

af,

gewone

en komt daar-

door vanzelf tot de onhoudbare voorstelling, alsof de Raad of het Besluit

Gods

schier eeniglijk op

ontstaat dan

deze ééne geestelijke hoofdzaak sloeg. Daardoor

vanzelf zekere behoefte

om

ook voor de overige dingen des

levens een eigen plaats te vinden, waar ze onder

God

in

zijn

te zetten,

leerstuk van de

in het zijn

verband

zijn te

brengen en met

en die plaats wordt hun dan aangewezen

Voorzienigheid.

God

zet

dan

zijn

Raad, voor wat

Koninkrijk aangaat, door, maar ook alle dingen die daarbuiten liggen,

heeft

Hij

in

zijn

macht, houdt Hij in

zijn

hand, en

zijn

Voorzienig bestel

bestaat nu daarin, dat Hij ook al die overige dingen met wijsheid bestiert

en regelt. Ja, dit Voorzienig bestel vindt dan daarin,

dat Hij in de

zijn

kern en middelpunt

dusgenaamde „bijzondere" en „bijzonderste" Voor-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen