De gemeente gratie - pagina 189

DE VOLHEID DER TIJDEN.

185

genis tweeërlei gegeven was. Eenerzijds de Zone Gods, die onze mensche-

natuur zou aannemen, en anderzijds die menschelijke natuur, die door

lijke

hem aangenomen

zou worden. Overmits nu de Zone Gods onveranderlijk

en eeuwig zichzelven

gelijk blijvende

is,

kon niet

hij

zich toebereiden

op

en schikken naar onze menschehjke natuur, maar moest^, zou er aaneensluiting zijn, die menschelijke

passen

en het

;

is

nu

natuur zich door voorbereiding aan

werk der voorbereiding, dat God

dit

hem

aan-

zelf in het verloop

der gemeene gratie gewrocht en in de volheid der tijden voleind heeft.

Het is hetzelfde onderscheid als dat ge bij den korenbouw waarneemt. Ook daarbij toch is tweeërlei. Er is een zaadkorrel, die uit den bodem en uit de lucht stoffen in zich zal aannemen, om straks stengel, halm en are doen uitkomen; en anderzijds

te

is

er een

bodem, een akker, een stuk

grond, dat moet worden toebereid, opdat de zaadkorrel er dat uit

kunne.

De landman

gereed te maken, door dien

om

te

nemen

Vooreerst den bodem

heeft dus tweeërlei te doen.

ploegen, dien vet te maken, dien te

om

ontblooten in zijn voren; en dan ten tweede

in dien

gereed gemaakten

en week gemaakten en ontblooten bodem het zaadkoren te laten vallen.

En

zoo nu heeft ook

God de Heere

tweeërlei gedaan. Hij heeft vooreerst

den bodem van ons menschehjk leven omgeploegd en vet gemaakt en bloot gelegd, en alzoo voorbereid en toebereid. En toen dit werk was afgeloopen, en die voorbereiding voleind was, toen heeft Hij in de „volheid der in dien gereed gemaakten, week gemaakten, en bloot gelegden bodem van ons menschelijk leven, zijn eeniggeboren Zoon doen nederdalen. Het eerste nu: Het gereed maken van den bodem, geschiedde voor heel de wereld door de gemeene gratie, en in Israëls bodem door de particuliere genade en het zenden van den Zoon tot de wereld was een daad van

tijden"

;

Goddelijke ontferming die zich geheel in de particuliere genade saaratrekt.

Is

dit

nu

doorzichtig,

dan

zal hieruit

kunnen

blijken,

hoe

juist

de leer

der gemeene gratie hier het Pelagianisme afsnijdt, en het werk Gods tot zijn

eere doet komen.

van de voorbereiding

Hetgeen toch het vroom gemoed

in het verleden hinderde

indruk ontstond, alsof er dan toch

men;

dan toch wij menschen

alsof

iets uit iets uit

was

juist,

bij

het indenken

dat hierdoor de

den niensch ware voortgeko-

onszelven aan de Vleeschwor-

ding hadden toegebracht, en alsof de Christus, het

zij

met eerbied gezegd,

het resultaat was van tweeërlei werking: eenerzijds van de daad Gods die ons zijn

Zoon zond, maar ook anderzijds van ons menschen,

onze menschelijke natuur, in wel toebereide gestalte, aanboden. natuurlijk

ware de zahgheid

schen saam.

Weer dus

Juist dit echter

niet

uit

God

alleen,

maar

uit

hem En dan

die

God en men-

het Pelagianisme.

wordt nu,

in

de Gereformeerde

belijdenis,

door de leer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen