In Jezus ontslapen - pagina 189

,

1 f->n

1/

de als

i

wereld driester elk voortbestaan na den dood vrome verzinning' veroordeelde, de geloovige Christenlieid

ongeloovige

te beslister niet enkel

voor de onvernietigbaarbeid van de

ziel,

maar ook voor de vf^ederopstanding des vleesches is opgekomen. Vroeger nam men feitelijk vrede met bet voortbestaan van den halven menscb; tbans eischt bet geloof, op grond van de Heilige Scbrift, weer den geheelen menscb voor de eeuwigbeid op, naar ziel en lichaam beide.

Tocb blijft bet ook zoo een mysterie. Niet bet gezicbt in de doodenvallei van Ezecbiël 37 maar alleen de apostolisebe openbaring 1 Cor. XV mag ons bij bet indenken ervan leiden. Vleescb en bloed d. w. z. de aardscbe stoffen waaruit bier ons licbaam bestond zullen bet Koninkrijk Gods niet beërven. Maar die stoffen zijn ook ons eigenlijk lichaam niet. Iets wat ge reeds daaruit merkt, dat ons licbaam van de wieg tot bet graf hetzelfde lichaam blyft, terwijl de stoffen, waaruit vleescb en bloed zijn saamgesteld, rusteloos wisselen. Elke zeven jaren ,

,

,

,

,

komt

die

wisseling

zoo

volkomen

tot

stand,

dat

er

in

bet

lichaam van een volwassen man geen enkelen druppel bloeds en geen enkele vezel vleesch meer over is, van wat in de wieg aan hem was. Wederopstanding „ des vleesches " kan dus niet beduiden wat elders „ vleesch en bloed " heet maar is de zichtbare vorm van ons menschelijk wezen in tegenstelling met ons geestelijk ziels,

,

bestaan. De plant geeft hier het duidelijkste beeld.

Meer dan één plant de winterkoude komt, boven den grond geheel weg, zoodat er alleen de bol van in de aarde blijft maar als de lentezon weer koesterend straalt komt uit die verborgen bol dezelfde plant weer in nieuwen vorm te voorschijn. Aan elke tulp, aan elk varengewas aan elke hyacinth kunt ge dit waarnemen. Ook de rups blijft hetzelfde wezen, als ze straks haar rupsenvorm verliest en als vlinder in heerlijker gestalte uitkomt. En dat we recht hebben op die teekenen der natuur te letten toont Paulus zelf aan door wat hij naar Corinthe schreef. Ook hij toch wijst ons op het graan dat in de aarde valt en sterft, eii dat, na den dood, van God een nieuw lichaam ontvangt, maar ook zoo tocb opkomend uit de graankorrel. Er zyn aardscbe lichamen en er z\jn hemelsche lichamen, en elk heeft zyn eigen schoon en zijn eigene beerlykbeid. sterft, als

,

,

,

12

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen