De gemeente gratie - pagina 174
Tweede deel. Het leerstellige gedeelte.
JEZUS EN DE TOEBEREIDING DER WERELD.
170
waarin zeker proces ongemerkt doorwerkt, en dan ook
ding, tijden
waarin dat proces voleind, de vrucht voldragen stand
ingetreden,
is
geheel berekend
is
tijden,
en er alsnu een
toe-
op wat God besloten had in
der tijden" tot stand te brengen.
„volheid
die
die
is,
En
overmits nu dit bestel
Gods over de volkeren van den aaubeginne tot den einde het spoor der gemeene gratie volgt, en alleen door die gemeene gratie denkbaar en mogelijk werd, is het niet te sterk gesproken, zoo we in heel het werk der gemeene gratie één beleid aanbidden, dat ten slotte al haar stralen in het werk van den Christus als in één brandpunt deed saamvallen. In dien zin is metterdaad het Kruis van Golgotha het middelpunt der wereldhistorie,
waarin
omgekeerd
al
haar stroomen
een fontein
uit
als
als in
alle
een oceaan uitvloeien, en waaruit
beekjes der historie die daarna komt
afvloeien.
Wat
de wereldkerk
schrijden noodig had,
bij
was
haar intrede in de wereld voor een snel voortin
hoofdzaak drieërlei: geestelijke ontvankelijk-
gemeenschap tusschen de volkeren. De communicatie om te kunnen doordringen, de historische rijpheid om den keer in het leven der volken te kunnen beheerschen, en de geestelijke ontheid,
rijpheid en
historische
om
vankelijkheid,
ingang te kunnen vinden
in
het hart. Over elk dezer
drie een kort woord.
Er kan afsluitmg en er kan gemeenschap der volkeren bestaan. Die er, als, gelijk nu nog in Afrika, stam tegen stam, volk tegen
afsluiting is
volk vijandig overstaat, de grenzen
en elke gemeenschappelijke trek
afsluit,
tusschen aller leven dientengevolge ontbreekt. Maar juist aan dien toestand
had de triomf van Rome's macht
destijds
een einde gemaakt.
Rome
toch
was er in geslaagd, niet alleen om de afzonderlijke stammen van Italië, maar om alle meetellende volken in Europa, en straks het meelevend deel van Azië en Afrika, met de Europeesche menschheid, tot één geheel saam te
snoeren.
Van de grenzen van
Indië en China tot aan de westkust der
Britsche eilanden heerschte de Romeinsche adelaar. Die eenheid doorbrak alle grens, niet
enkel met zwaard en wet, maar ook door de gemeenschap
die internationale handel gaf.
Wegen werden reizen
was
ingedrongen,
in
Zoo leerde het ééne volk het andere kennen.
aangelegd, postcommunicatie in het leven geroepen, het
gebruik gekomen. In elkanders gedachten wereld was
en de
Grieksche
hooger ontwikkeld was,
om
taal
diende
als
instrument voor
al
men wie
de uitwisseling der gedachten mogelijk te
maken. Zoo was er voor het eerst een wereldleven ontstaan. Vroeger leefden er wel huisgezinnen en familiën en stammen en natiën, maar men
kon niet zeggen, dat de wereld
als eenheid
ontwikkeld was. Maar thans bestond
dit.
genomen,
tot
een eigen leven
Niet natuurlijk een meeleven van
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902
Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902
Abraham Kuyper Collection | 692 Pagina's