De gemeente gratie - pagina 148

JEZUS' TOENEMING.

144

En wat

gewild.

de traditie over Jezus' kindsheid in geschreven ver-

uit

halen overging,

is

zoo niets beduidend, deels zelfs zijn heiligen persoon

derwijs onwaardig, dat de kennisse ervan u eer smart baart, dan dat het

u naar breeder verhaal zou doen verlangen. De Evangelisten toonen klaarlijk, dat ze aan de kennisse dier eerste levensjaren geen waarde hechten, of

eeuwen geschikter is, haar Heiland en voorts terstond bij den Doop te leeren kennen,

althans dat het voor de kerk aller alleen

de kribbe,

bij

dan dat ze die dertig lange jaren de ontwikkelmg van den Heiland van schrede tot schrede volgen kon. gierigheid,

bewustzijn,

om

Wel

prikkelt het

ons het kindeke Jezus

bij

zijn

soms onze

heilige weet-

de eerste ontwikkeling van

bij

verkeer als knaap in den huishjken kring,

bij

zijn zijn

omgang met andere kinderen, en zooveel meer te leeren lezen, kunnen voorstellen; maar God schoof er een gordijn voor, en het is niet daarbij dat de Geest des Heeren ons ml ophouden. Wat ons moet toespreken is tweeërlei: De gifte van Gods Zoon aan de wereld, als Jezus geboren wordt; en daarna het komen van Jezus tot de wereld, als hij bij

zich aan

zijn

Johannes den Dooper openbaart.

In zooverre zou

men dan ook kunnen

zeggen, dat de aanraking waarin

Jezus in de jaren zijner opvoeding en ontwikkeling met de vrucht der

gemeene gratie trad, zich schier in nog sterker mate voor ons in de nevelen van het mysterie hulde. En indien men uitsluitend op bepaalde feiten en ontmoetingen zou willen wijzen, is dat ook metterdaad het geval. Maar dit neemt toch niet weg, dat we twee dingen met zekerheid weten. Ten eerste, dat Jezus in Nazareth, aan den oever van het meer van Galilea, is

opgegroeid;

dat

van

hij

Slons tempel deelnam

;

zijn

en dat

twaalfde jaar af aan den eeredienst in reeds destijds in de Schrift ervaren

hij

was, en straks als leeraar onder Israël optredende, kennis droeg van alle religieuze,

Dit nu

staatkundige

toont,

en maatschappelijke verhoudingen

opgegroeid, niet buiten het leven van telijke

in

Palestina,

dat het kindeke Jezus niet geïsoleerd van de wereld

teruggetrokkenheid

zich

van

volk omleefde, en niet in gees-

zijn

zijn

is

tijdgenooten heeft afgezonderd,

maar geleefd heeft onder zijn volk en met zijn volk, en als we zoo zeggen mogen in den toenmahgen volkstoestand geheel was ingevoerd. Dit is het eerste

feit,

dat vaststaat, en het tweede

is,

dat

we den toenmaligen

volks-

toestand in Israël èn uit de Evangeliën èn uit andere gegevens kennen, als

een staat van zaken, die alleen dank

kon. Natuurlijk niet enkel dank

zij

zij

de gemeene gratie alzoo

zijn

de gemeene gratie, want in Israël was

het vooral het werk van Gods bijzondere genade, dat

zijn

stempel op den

volksstaat afdrukte. Maar wat breede beteekenis men ten deze ook aan de particuliere genade toekenne, te loochenen valt het daarom niet, dat

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen