De gemeente gratie - pagina 49

OPLOSSING VAN ROOMSCHE ZIJDE.

45

natuur overschrijdt, maar zal alleen het uiterste van dat perk bereikt

zijn.

Dat medicijn den kranke geneest, gaat niet buiten het perk zijner natmu" uit, want juist op het uitdrijven van krankheid door medicijn, is zijn natuur aangelegd. Doch

geven yve nu

al

toe,

dat

we

staande in den staat

der verdorven natuur, het medicijn der reddende genade, niet alleen met opzicht tot zijn

onmiddeU ijken oorsprong, maar ook met het oog op

die

geknakte natuur, eensdeels ftw/ewnatuurhjk en anderdeels feot;ewnatuurlijk

mogen noemen,

hieruit

scheiding reeds

bij

en

volgt nog geenszins het recht, in

de schepping zelve te maken.

hier iets van voelden, hielden

maar

eerst

daarna zou gegeven

„oorspronkelijke heiligheid",

die

„bovennatuurlijk" gequalificeerd

zijn,

Adam

en het

als

schepsel dat hoven

tum omnis

niet in zijn schepping,

door Alexander van Hales het eerst als is.

Of

gelijk

Bonaventura het uitdrukte:

Juist

kind aanvaard wordt, dit zijn

Scotisten, die

scherp bezien, alleen die

is,

„dat het schepsel gewijd wordt tot een tempel Gods, tot

aangenomen, en

gelijke onder-

daarom dan ook steeds aan de onderscheiding

de „oorspronkelijke heiligheid" aan

vast, dat

om De

bij

alle

natuur uitgaat (hoc est supernaturale complemen-

creaturaej."

nu tegen dat denkbeeld van het „complementum"

(aanvulsel), dat

de kerkleer het donuni superaddüum (bijgevoegde gave),

in

kind wordt

zijn

een toevoegsel

is

in tegenstel-

met de pura naturalia (bloote natuur), geworden is, keert zich ons verzet. Acht de heer Bensdorp het ongeoorloofd, om uit het beeld van den „gouden teugel" te veel af te leiden, wat blijft is dan toch het duidelijk en onomwonden uitgesproken beweren, dat te onderscheiden valt tusschen hetgeen God, naar scheppingsordinantie, den mensch als natuur toebe-

ling

deelde,

en hetgeen Hij

hem bovendien schonk

natuurlijke of buitennatuurlijke toevoeging.

de

tot

uit

Hetgeen

genade door boven-

wij alleen

met opzicht

ingezonken en geschonden natuur belijden, wordt hier dus wel

terdege op de oorspronkelijke geschapen natuur zelve overgebracht. In de

schepping wordt, nadat het Thomisme het Scotisme terugdrong, en de „oorspronkelijke heiligheid" zijn

in

meer algemeen

als

een aan

Adam

terstond

bij

schepping gegeven goed werd gedacht, onderscheiden tusschen hetgeen

Adam

geponeerd werd

en tusschen hetgeen God, perk van het natuurlijke, hem er door en uit genade aan toevoegde. Met het woord „genade" spelen w^e hier niet. We weten zeer wel,

boven

hoe van Roomsche lijke

als zijnde zijn natuur,

dit

zijde

erkend wordt, dat ook de ongeschonden natuur-

mensch zonder Gods hulpe

stadig ontvangen die genade

is

niet

voort kon, overmits

van Goddelijke hulp en steun

hier geen sprake.

Met de

is

hij

aangelegd.

op het ge-

Maar van

„oorspronkelijke heiligheid" die

met de „oorspronkelijke gerechtigheid" verbonden was, wordt bedoeld,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen