De gemeente gratie - pagina 104

DE PRAEDESTINATIE IN VERBAND MET „ALLE DINGEN".

100

hen

hartigheid; ten deele

betooning van

En om nu zijn

zijn

niet

om

ellende

te

laten en te

verdoemen

(p.

meer

op gelijke wijze a Brakel,

tot

noemen,

te

schrijft

tot

170).

in

„De praedestinatie is een.... eeuwig verheerlijking van zijn vrije genade eenige menschen

Redelijke Godsdienst,

Besluit Gods,

hun

in

strenge rechtvaardigheid"

I,

p.

170:

te

scheppen, onder de zonde te besluiten, en door Christus tot de zaligheid

te

brengen; alsook

te

scheppen, in zonde te laten komen, en

om

tot verheerlijking

van

zijn

om

rechtvaardigheid anderen

de zonde

te

verdoemen,"

Deze beperking van de praedestinatie tot de verkiezing of verwerping van den enkelen mensch is echter niet het eerst van deze Gereformeerde theologen uitgegaan. Veeleer

mag gezegd worden,

anders deden, dan de leerwijze volgen, die

zij

in

dat ze ten deze weinig

de oude school der God-

den invloed der scolastieken haar stempel ontving, gereed vonden. Reeds bij Thomas van Aquinp vindt men dezelfde

geleerdheid, gelijk die onder

beperking van de praedestinatie tot de voorbeschikking van het eeuwig

van mensch en engel ook al moet toegegeven dat Thomas het verband tusschen de voorbeschikking en de voorzienigheid Gods nog sterker gevoelde dan dit later het geval was. Over het algemeen genomen vergete men dan ook nooit, dat onze Hervormers en de Godgeleerden, die na hem kwamen, er niet aan gedacht hebben, om een nieuwe theologie te willen lot

;

scheppen, maar dat ze veeleer hetgeen in de scholen dusver geleeraard

werd,

overnamen,

slechts

onder

correctie

van wat men, krachtens het

beginsel der Reformatie als dwaling had ingezien. Duidelijk kan

ook

in

men dan

de aloude geschriften over leerstellige Godgeleerdheid twee zeer

onderscheidene bestanddeelen onderscheiden.

Van de ééne

zijde

een aantal

stukken, die omdat ze met het beginsel zelf der Reformatie in strijd ge-

geheel omgewerkt en nieuw in elkaar gezet zijn. Maar ook van den anderen kant een aantal even belangrijke onderwerpen, die destijds niet in den strijd gewikkeld werden, en die men, dientengevolge, zonder raakten,

eigen critiek of correctie, eenvoudig uit de boeken der

Roomsche schoolEen sprekend voorbeeld hiervan is het volgende. Volgens de leer der Roomsche kerk komt de wedergeboorte in den zondaar tot stand door den Doop. Diensvolgens werd de wedergeboorte oudtijds uitsluitend bij het leerstuk van den Doop of van de Kerk besproken, en

leeraren overnam.

men de heilsleer hoofdzakelijk onder de hoofdstukken van de Boete en het Geloof. Natuurlijk konden onze Gereformeerde theologen deze ziens-

besprak

omtrent de wedergeboorte niet overnemen. De wedergeboorte was hun niet een vrucht van de actie der kerk in den Doop, maar resultaat van een rechtstreeksche werking van den Heiligen Geest in de ziel van den zondaar. Om wel te loopen, hadden zij alzoo de wedergeboorte moeten wijze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen