De gemeente gratie - pagina 529

HET LIJDEN SOLIDAIR.

525

weeën, die den rampzalige alsdan wachten. Meer nog,

juist dit

opschortend

karakter bracht teweeg, dat alle lijden en ellende tevens genade werd,

om

en de bestemming verkreeg,

zonde te stuiten, ons op te voeden en

daardoor tevens te heiligen.

Hierdoor ontving alzoo het er oordeel en straf

in,

lijden

maar ook

een duhhel karakter. Zeer zeker spreekt

anderzijds genade ter stuiting van zonde

en ter heiliging, en

alle misverstand ten deze wordt daaruit geboren, dat, twee hierover twisten, de één het oordeel in het lijden voorbijziet, en de ander voor het heiligend karakter van het lijden het oog sluit. Bij

als

den Christen

het lijden geen straffende realiteit bedoelde, maar omdat

hem gedragen

Christus alle straf der zonde voor

rechtvaardig voor ja als

hadde

hij

God

had

staat, „evenals

aanneemt. Doch

geloovig hart

voor

al

hun

zijn

hem

lijden

bij:

en

heeft,

hem

voor zooverre

nu

volbracht heeft." gij

zulks met een

houdt dan toch altoos

dit

zelf

hij

nooit zonde gehad en gedaan,

in,

dat een

kan dragen, omdat Christus het dus een vroom man, of een vrome vrouw, die

best" geen straf meer

droeg.

nog

hij

het al volbracht, wat Christus voor

Natuurlijk voegt onze Catechismus er

„Christen op

en valt het eerste weg, niet alsof

alleen het laatste,

blijft

hem

ook voor

Is

er

straf verstaan

als

en als straf ondergaan, dan toont en

hun vroomheid, maar eer omgekeerd hun onvroomheid. Er blijkt dan toch uit, dat hun geloof tekortschoot, en dat ze de voldoenende kracht van het lijden en sterven van Christus op dat oogenbhk niet waarlijk omhelzen en op zichzelven toepassen. Deden ze dit, dan zouden ze als „geliefde kinderen" niet anders dan kastijding in hun lijden kunnen zien, bewijst dit niet

en zouden ze elk denkbeeld van lijden

voor zich persoonlijk voelen

als straf

wegvallen, ziende op Christus.

Hoe

die zeggen in de verzoenende

en voldoenende kracht van Jezus'

wereld vrome, geloovige Christenen,

ter

lijden

en

sterven te gelooven, dan ook nog van pestilentie en ziekte spreken kunnen,

van het arresteeren van een straffend en oordeelend God, is voor wie Vraag 60 met den Heidelberger in den zin van „volkomen rechtvaardiging als

door het geloof" beantwoordt, kortweg een raadsel. Natuurlijk voor zooverre ge uit ontzinkt,

uw

God

vaardigd voor in

tegen

u.

Ge

in zulk

God

uw

Dan staan.

uw

weer

uitvalt,

aan

Uw

voelt u buiten

uw

geloof

uw

van

straf

Ge voelt u weer aanzonden staan weer tegen u op en getuigen

raakt het

Christus.

consciëntie.

Ge draagt weer uw

een gemoedsstemming, ondergaat ge

rechtstreeks op u aandringende straf.

voor

geloof

en u dus niet of niet meer gerecht-

laat,

gevoelt, keert aanstonds het besef en gevoel

het lijden terug.

geklaagd voor

En

weer glippen

geloof

besef plaats, omdat ge aan

Doch dat

uw

uw

lijden

grijpt

eigen oordeel.

weer

als klare,

dan alzoo uitsluitend

geloof ontzonkt.

En hetgeen u dan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen