De gemeente gratie - pagina 244

DE GENADEMIDDELEN.

240

drukt gevoelen, dat de Bedienaar des Woords in de gemeente van Christus degenen, tot wie hij spreekt, geloovigen heeft te zien, geheel ten on-

in

we daarmede de bekendmaking van het Woord aan anderen afsneden. Dit is volstrekt niet zoo. We hebben alleen geëischt, dat men hier onderscheiden zou. In de kerk wordt een „verrechte de conclusie afgeleid, alsof

gadering van geloovigen" gehouden. Dat

is

het eigen karakter der saam-

gekomen gemeente. In hoeverre de enkele personen aan dit karakter beantwoorden, is dikwijls niet uit te maken, maar de zaak zelve wordt er niet door veranderd. Hypocrieten kunnen er onder schuilen, maar wie zich als

een ongeloovige openbaart, wordt uit den kring verwijderd.

we

grond nu stelden we, en stellen

Woords

in

Op

dien

nog den eisch, dat de Bediening des

de kerk van Christus hieraan beantwoorde, en alzoo zich niet

richte tot de wereld,

maar

tot de „geloovigen",

dat de predikmg tevens er op bedacht moet

ook

zijn,

al

om

alleen het geloofsvermogen hebben tot dadelijk geloof

spreekt het vanzelf, 1".

te

degenen die nog

brengen, en

2.

om

aan de hypocrieten het blijven in Christus' kerk steeds pijnlijker en onmogelijker te maken. gesteld heeft: zegt".

Dusver

De

regel

blijft,

„Wie ooren heeft is

gehjk Christus zelf dien zeven maal

die hoore

van Gereformeerde

deze stelling aangevoerd, dat ook maar

wat de Geest

tot de

dan ook nog nimmer

zijde

zweemde naar een

gemeente iets tegen

bewijsgrond.

Maar met het op den voorgrond schuiven van deze stelling is nooit door ons beweerd en kon nooit beweerd worden, dat wie buiten de vergadering der geloovigen stond, aan zijn lot moest worden overgelaten. Het bevel van Christus

is

pertinent:

Wet

Predikt het Evangelie (en dus ook de Wet,

achtergrond

want zonder de Evangelie aan alle volken en aan voorbij

te

zien,

laat

als

staan te

er geen Evangelie), predikt het

is

creaturen.

alle

betwisten, hebben

we

Wel

verre van dit

er

veeleer steeds

nadruk op gelegd, en er op gewezen hoe de verkondiging van Paulus op den Areopagus en elders juist dit karakter droeg; en in tegenstelling met de Bediening des Woords in de gemeente, deze verkondiging juist als de evangeliseerende verkondiging des

Woords

gekarakteriseerd.

Reeds de Zending bewijst de noodzakelijkheid hiervan. Alle Zending toch is evangelisatie onder Heidenen, Joden of Mahomedanen. En naast deze dusgenaamd buitenlandsche Zending, staat met volkomen gelijk recht de binnenlandsche Evangelisatie, mits deze zich niet aanstelle als optredende in de kerk.

Want wel kunnen

ook in de kerk zulke verwilderde en ver-

achterde toestanden voorkomen, dat

men

schier op

dan natuurlijk deugt de toestand der kerk danig gereformeerd worden, en moet

men

niet,

Heidendom stuit, maar moet die kerk als zoo-

door catechisatie als anderszins

pogen te doen ontdooien wat bevrozen was, en waar alle gemeenschap des levens blijkt te zijn afgestorven, van de kerk losmaken. En dan natuurlijk is

men

er

hiermede niet van

af,

maar komt ook

hier aanstonds de plicht

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen