De gemeente gratie - pagina 144

GEWORDEN UIT EENE VROUW.

140

schonden menschelijke natuur

de volheid en volledigheid harer momenten,

in

zou kunnen aannemen. Dit nu hebben

we

opgevat niet van de

zijde

van

het vleesch, maar van de zijde van het menschelijk karakter. Niet natuurlijk,

om

het karakter onzer menschelijke natuur van den aard van het men-

vleesch en bloed af te scheiden, maar omdat het klaar

schelijk

is,

dat

vleesch en bloed onze hoogere natuur, en niet onze hoogere natuur vleesch

en bloed dient. Dat de verschillen tusschen vleesch en vleesch, bloed en bloed

bij

rassen, natiën en

stammen saamhangen met de schakeeringen

karakter en type, staat wel vast, maar toch

in

mag

dit nooit in

den geest

van het materialisme worden verstaan, alsof het verschil in aard en type, karakter en stemming slechts het toevallig resultaat ware van de ver-

in

schillende bloed,

bloedmenging.

Integendeel,

en deswege moest

bij

de geest wordt gediend door het

het aannemen van onze menschelijke natuur

door den Christus allereerst de aandacht gevestigd op de ongeschondenheid

van onze menschelijke natuur eerste plaats ons

in haar hoogste opvatting.

Het

niet in de

is

vleesch en bloed, en dus niet de forschheid, kloekheid

en schoonheid van het lichaam, waarover de gemeene gratie zich ontfermd heeft.

De gemeene

gratie verweert

den mensch, de menschelijke natuur,

den schat des hoogeren menschelijken levens tegen algeheele verwildering en vernietiging. Vandaar de indrukwekkende karakters, de edele verschijningen, de nobele figuren, de hooge talenten, die ge

onder de Heidenen

ziet optreden.

En

het

is

eeuw aan eeuw ook

aan de aldus behoudene, aldus

gespaarde, aldus voor schending en verminking gevrijwaarde menschelijke natuur, dat het eeuwige

Woord

zich,

dank

zij

de gemeene gratie, kon

aansluiten.

Maar na

we

dit

met

beslistheid op den voorgrond te

er thans even beslist

bij,

in onze menschelijke natuur niet tijdig

hebben gesteld, voegen

dat dit redden en sparen van het hoogere

denkbaar ware geweest zonder een

gelijk-

sparen van het menschelijke in onze lichamelijke verschijning. Een

nobel karakter spiegelt zich af in edele gelaatstrekken, en een edel geslacht,

eeuw aan eeuw door kloeke karakters

dat in

heeft uitgemunt, dient zich aan

schoone uitwendige verschijning. Reeds onder de volken

diep de lichamelijke verschijning der menschen

bij

ziet

men, hoe

het voortwoeden der

zonde kan worden nedergedrukt, en ook hoe nobeler zin ook de uitwendige gestalte van een volk zijds in

kan opbeuren en verheffen. Dit verschil gaat eener-

de geslachten, en anderzijds tot in de rassen door, en wie nu nog

de afstammelingen van in

Sem

bestudeert, niet in onze Jodenbuurten,

maar

het weelderige Oosten, en onder de Arabieren der woestijn, tot in de

zuiverder Jodentypen die onlangs uit Rusland ons land doortogen, die voelt zich

onwillekeurig getroffen door de waardigheid der menschelijke ver-

schijning en de edele gelaatstrekken die dit ras kenmerken.

vooral van den

man

spreekt

bij

De

de zuivere afstammelingen van

schoonheid

Sem

sterk,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen