De gemeente gratie - pagina 187

DE VOLHEID DER TIJDEN.

Er

is

183

nog een andere, niet minder onbelangrijke opmerking, die we hier

aan toevoegen. Steeds openbaarde zich onder de beUjdende Christenheid

om

zekere neiging,

aan de waarachtige menschelijke natuur en het waar-

achtig menschelijk karakter van Jezus' optreden, Jezus' verschijning en

van

zelfs

wezen

zijn

ongeloof aan het

kort te doen. Die neiging sproot niet voort uit

te

der Vleeschwording, maar

feit

kwam

van Jezus' menschelijke natuur meester maakte,

zich

van eenzijdigen nadruk op het menschelijke

in

op, toen

om

de ketterij

door het leggen

den Christus, aan

zijn volle,

alle opgekomen ketterijen toch van Jezus' Godheid getornd. Het heette

ongerepte Godheid te kort te doen. Schier

hebben aan de

belijdenis

volle

dan eerst wel, dat men die Godheid volstandig beleed, maar bleek, dat er

bij

al

spoedig

Woord van „God" een minder waardig

dat zeggen met het

werd gedreven, want dat men óf bedoelde een inwerking Gods van bijzonder hoog karakter in den mensch Jezus, óf wel dat men het God-zijn spel

van den Christus zijn

in het

toekennen van een Goddelijk hoog karakter aan

menschelijke deugden en voortreffelijkheden

met het droef

gelijk vanzelf spreekt,

liet

opgaan. Beide malen,

gevolg, dat het „mijn

Heere en mijn

God", dat heel Christus' kerk den apostel Thomas steeds nazong, vernietigd werd.

—

den Christus op

gelijke

spoor

zou

bijster.

Zij

Ook

in

wijze

is

het rafelen aan het

verstonden het mensch-zijn van den Christus

men daarom op

feitelijk

dogma van begonnen. Die „domme fijnen" waren het

onze eeuw

niet. Zelf

dat mensch-zijn van den Christus meerder nadruk

komen van het menschelijke meer en beter doen verstaan. Edoch, na eens door dien sirenenzang de lieden achter zich te hebben

leggen, in

en

juist

zou dat meer tot

den Christus ook

zijn

gekregen, openbaarde

zijn

recht

Goddelijk karakter

men

al

spoedig

zijn

wezenlijken toeleg, door op alle

manier op de wezenlijk Goddelijke natuur van den Middelaar afdingen.

Eenmaal daarover heen,

is

men

te

gaan

toen al verder van de belijdenis

bij zich orthodox noemende predikers, is van de belijdenis van Jezus' Godlieid thans weinig anders overgebleven,

der waarheid afgedoold. Zelfs

dan dat Jezus Godsbewustzijn op het allerhoogste stond, en God zich in hem op het volkomenst heeft geopenbaard. Verreweg de meesten echter, hebben ook dit stadium reeds verre, verre achter zich, en het meest gewone onder de theologen niets

is

thans de voorstelling, dat

dan een mensch hebben

kind, o

ja,

en

te zien,

in zooverre als religieus

we

in Christus eigenlijk

vromer dan eenig ander menschengenie te eeren, maar die overigens

zelfs in zedelijken zin niet in alle verleiding tot

zonde getriomfeerd heeft.

Daartegenover nu hield de gemeente des levenden Gods steeds onverbelijdenis, dat wie aan de Godheid van Christus ook maar even raakt, de plant der Christelijke religie, voor zooveel het aan hem staat, bij den wortel afsnijdt. Alle rehgie vraagt om gemeenschap

anderlijk vast aan de

met God, en dan

alleen

kan de

Christelijke rehgie de

ware

zijn,

mdien ze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen