De gemeente gratie - pagina 471

TEGEN DEN VLOEK.

467

eeuwen en in alle wereldstreken. Te beweren en staande te houden, dat deze gewone menschelijke ellende niet uit den vloek komt, en dat die vloek zich alleen zou uiten in hongersnood, pestilentiën, oorlog, en dergelijke,

is

alzoo rechtstreeks in strijd

Gods Woord.

we omtrent

geen

vervat

We in

is,

komen

niet

de duidelijke openbaring van

er ten overvloede, wel op lette, dat het-

„den vloek" in Gen. 3 lezen, rechtstreeks

God

die

men

waarbij

Iets

zelf

als

maar voegen aan het gezegde voorshands nog

hierop terug,

de tweede plaats

toe,

woorden

in

oordeel en straf over de menschheid brengt.

dat ook de ervaring des levens, met die door de

Schrift veroordeelde voorstelling in strijd

Of

is.

is

het vatbaar voor tegen-

spraak, dat geheel buiten ziekte en volksramp om, door duizenden en nog-

maals duizenden

velerlei ellende geleden,

uitsluitend ten gevolge

kommer doorworsteld

en

van de gemeene en gewone toestanden

en in de maatschappij? Van de maatschappij

is dit

in

wordt,

de natuur

vooral in onze dagen

door het luid geroep over de sociale nooden duidelijk genoeg aan den dag

gekomen. Maar ook van de natuur wezenlijk lijden als de Eskimo's

koude verkwijnen, en zich schier

meene ellende

als

het klaar als de dag. Of

is

is

het geen

eeuw aan eeuw onder de ontzettende niet bewegen kunnen? Is het geen ge-

weduwen en weezen

visschersdorpen gedurig het aantal

vermeerderen zien door wat rechtstreeks met het visschersbedrijf saam-

hangt? En als,

is

het offer zoo telkens en telkens door den oceaan gevraagd,

ook zonder storm, honderden hun graf in de golven vinden, enkel ten

gevolge van mist en nevel, niet het eenvoudig gevolg van de natuur der dingen,

ook zonder dat er

iets

afwijkends, of iets bijzonders tusschen-

beide treedt?

Zoo

blijkt derhalve,

gewone

als

bij

we deze gevolgen dat we er

biedt,

gestelde

dat het ééne en dezelfde vraag

lijdelijk

ondergaan

middelen zullen bestrijden.

met

En

1".

vraag:

God de

Waarom

dieren tot

zijn

Adam

bij

zijn,

dat 2".

ons ten dienst 's

men-

God den mensch,

bracht, en

ze doorzag,

hij

3".

uit,

blijft

en voelt

Adam

dat het onbekleed

zijn

den mensch

niet

dat de toestand na het Paradijs daarentegen een geheel andere

of

ook als

is.

de

dat de atmosfeer in het Paradijs

geworden, en dat koude, guurheid, wind, storm, hagel, sneeuw en

zin,

ter

dat zoolang de vloek

is

komen

de

wil dat

nu moet, wat

deze bekleed, en ik niet? geheel

van een wederhelft;

van dien aard moet geweest 4".

God

het Paradijs, van een omzien naar kleeding geen sprake

in

alleen het gemis

deerde;

Hem

door

alle

in dien zin

schen kleedij betreft, worden vastgesteld:

Zelfs toen

zoowel

zullen, of wel, dat Hij eischt en ge-

tegenin gaan, en ze

onderscheiding van het dier, onbekleed schiep; uitbleef,

blijft,

de buitengewone gevolgen van den vloek, of

zelfs zijn,

een

damp, neveT, mist en regen,

ons

om

der zonde wil over-

van Gods gerechtig oordeel, en in zeer ernstigen die in den vloek, die ons leven drukken zou, in zat.

als uitingen straf,

alle

ijs,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen