De gemeente gratie - pagina 321

317

TWEEËRLEI WIL.

meet af boos ingezet zijn. Om nu deze moet men het beeld van den omgehouwen tronk, en den gevelden stam te hulp roepen. Stond er een zware doorn met wreede punten en spitsen, die verwoesting in het woud aanrichtte, en hieuw men die om, zoodat nu de gevelde stam dood op de aarde ligt, dan ziet men toch niet zelden, dat aan dien omgehouwen stam nog een stengel uitloopt, alsof de boom nog leefde. Dat is dan natuurlijk niets dan nawerking van het

hier daden en wilsuitingen die van te verstaan,

vroegere leven. In den langen, zwaren stam werden

allerlei

sappen opge-

zogen, en zoolang dan de aanvoer van die sappen nog duurt, uitbotsel.

van

En

zoo nu ook moet ge den herboren zondaar nemen.

oude leven

zijn

is

is

er

nog

De stam

wel geveld, maar er werkt nog zooveel in na van

vroeger wilsuitingen, die wel straks geheel doodloopen, maar nu met haar trillingen

nog niet tot rust

dan wel

uit

des gemoeds

het

ik,

maar

zijn

lid

familie

maal de post nog brieven van hem brengt, zijn

Met onze bekeering al

uitingen van is

ook

het verborgene

'het

is,

en dat toch twee-, drie-

als leefde hij nog.

sterven afgezonden en gingen door, en

een wijze, die geheel

De

in

per telegraaf bericht ontvangt van

der familie dat in de Oost overleden

waren vóór

nu

leeft.

Soms gebeurt het dat een een

gekomen. Ook zulke zondige daden komen

niet uit het ik zooals het

strijdt zijn

met de werkelijkheid. En zoo

we

Die brieven

komen nu aan op is

het ook hier.

volstrekt niet opeens van het andere ik

dat ik werken soms nog over

maanden en jaren

na,

af.

en

andere ik reeds lang gestorven in het middelpunt van ons

daarom komen de uitingen van dat vroegere ik, en dat dien vroegeren wil, nog pas later in den omtrek aan, en treden van daar het leven in. Dat nu Gods kind ook hiertegen moet leven,

en met Christus begraven,

waken, bidden en

strijden,

en dat de kerk daartegen steun heeft te bieden,

door predikatie, sacrament, tucht en gemeenschap der heiligen, spreekt

Doch daarover handelen we thans niet. Wat ons bezig houdt is niet de vraag, hoe we dit kwaad kunnen keeren, maar alleen hoe het opkomen ervan te verklaren is; en dat meenen we is thans duidelijk gevanzelf.

maakt. Duidelijk gemaakt, niet door de ^onmogelijke voorstelling te huldi-

gen van twee menschen wijzen, dit

in

in

onzen éénen persoon, maar door er op te

dat er onderscheid bestaat tusschen het wezen van ons

de kiem van onze persoonlijkheid school reeds eer

waren, en het bewustzijn van ons

ik,

ik, gelijk

we geboren

waarin die persoonlijkheid uitkomt

Waren die beide steeds één en dekten ze elkaar elk oogendan zou onmiddellijk na de wedergeboorte heel ons bewustzijn en heel onze wil, in beider alzijdige uitingen, volkomen heilig moeten zijn. naar buiten.

blik,

Maar dit is niet het geval. We staan hier voor een proces met zeer langzame overgangen. En dit nu is de oorzaak, dat ons ik anders in ons wezen kan zijn, dan het werkt en uitkomt naar huilen. Een kind uit een zuiver

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen