De gemeente gratie - pagina 480

476

gij

BESTRAFFEN, SCHELDEN, TOORNEN.

Jordaan, dat door,

later

komen dan voor

natiën

dezelfde gedachte gaat ook

door de volkeren benauwd wordt. Die volken, die

Israël

als

En

achterwaarts keerdet?"

gij

het beeld van een bruisenden, ruischenden

in

stroom, die over Israël wordt uitgegoten, en dan profeteert Jesaja: „De natiën zullen wel ruischen, gelijk groote wateren ruischen, doch Hij zal

hen schelden, zoodat

verre wegvlieden;

zij

als het kaf der bergen," (Jesaja 17

ja,

zullen gejaagd worden,

zij

13).

:

Dat nu met dat schelden volstrekt niet enkel krachtsbetoon, maar toorn, 20, waar we lezen dat het afvallige Israël zien zal, hoe ,zijn kinderen in bezwijming zijn geoordeel en straf bedoeld wordt, blijkt uit Jesaja 51

en op de straten zullen liggen, gelijk een os in het net, omdat ze van de grimmigheid des Heeren, van de scheidingen huns Gods."

vallen,

vol zijn

evenzoo uit „het schelden van het wild gedierte" (Ps. 68

Blijkt

God

:

stuit

in

menschverderving. Maar

zijn

:

31),

dat

het allerduidelijkst uit

blijkt

wat de hoogepriester bij Zacharias uitroept „De Heere schelde u, gij Satan" (hfdst. 3 2). Immers hier eerst komt het schelden tot zijn volle kracht. Het :

:

de toorn des Almachtigen, het

is

macht

toornt en brandt tegen de dit

„schelden" in al

Hij

de heiligheid des levenden Gods, die

uit

den afgrond. Van hier

graden uit tegen

zijn

woelt, en die zijn menschenkind,

Daarom

is

alle

macht

en met name

zijn

nu gaat

God op

volk wil verderven.

scheldt Hij het roofdier, Hij scheldt Satan, Hij scheldt de Heidenen,

scheldt zijn afvallig volk, en zoo ook scheldt

van zeeën en

rivieren,

die

zijn

volk,

en,

weerstaan zouden. De Schelfzee moet weg, Jordaan moet weg, rijken

uit

die tegen

om

in

zijn

om

zijn

God de natuurmachten volk,

zijn

heihge zaak

volk door te laten.

De

volk in Kanaan te laten binnengaan, en de

zijn

van Assyrie en Babyion en Egypte moeten teruggedrongen, opdat en zijn zaak niet langer door hen worde opgehouden.

zijn volk,

Met in

het

recht mogen we dus zeggen, dat de Heilige Schrift, zoowel Oude Testament als in het Nieuwe, van een bestraffen, schelden

volle

en toornen weet, dat van God, en zijnen Christus, tegen

den vloek

uitgaat, die uit

oordeel en straf

om

dien hoofde de

mensch

is

opgekomen. Die vloek

zelf is

alle vernieling

een gevolg van

der zonde wil. Maar zoo w^einig volgt hieruit, dat uit zich

lijdelijk

God en

aan die gevolgen van den vloek

onderwerpen

heeft, dat

die gevolgen

van den vloek, ze schelden en bestraffen, ze breken,

en weerstaan. Eerst tot helderheid

ondergaan

zijn Christus,

in die diepte opgevat,

komen,

of

God

wil,

dat wij

Gods

te

veeleer zelven toornen tegen stuiten,

kan het zoo ernstige vraagstuk zijn

uitwendige straffen

lijdelijk

Gods bedoelen, ja, zijn eisch aan ons menschelijk geslacht is, dat wij, als kinderen Gods en als verlosten in Christus Jezus, al dit booze in de natuurmachten schelden zullen zullen,

of wel, dat het

wil,

zooals God het scheldt, en bestraffen zullen zooals Jezus het bestrafte. En dan kan het antwoord geen oogenblik twijfelachtig zijn. Wie ten deze

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen