De gemeente gratie - pagina 641

DE AANRAKING VAN SFEER EN SFEER.

637

op hetzelfde oogenblik dat de dolk in zijn hart drong, ook de wederbarende genade Gods datzelfde hart binnentoog? Neem nu aan, dat Calvijn hier het uiterst denkbare aannam, en opzettelijk

ook

al

God nog

dat

geloofde,

lijkheid

woord spande om onedele

zijn

er blijkt dan toch uit, dat Calvijn aan de moge-

geestdrift te blusschen,

iemand begenadigde,

in het stervensuur

om

ontbrak voor den aanschouwer de mogelijkheid

de teekenen en

gevolgen van die begenadiging waar te nemen. En in dit opzicht nu voegt het ons Gods Almacht, met Calvijn, ook op geestelijk gebied van alle band der beklemming of beperking

meerden, tegen

daad Gods dat

vrij te

houden. Juist hierin staan

andere kerken over, dat

wij,

in

zichzelf

Gerefor-

aan geen enkel middel, aan geen enkelen

en aan -geen enkele omstandigheid gebonden

om

wij.

hoezeer de middellijke

óns gestelden regel aannemende, nochtans steeds erkennen,

God de Heere

leeftijd, blijft

als

alle

is,

en dat Hij machtig

door zijnen Heiligen Geest een zondaar die dood was, op elk

Hem

oogenblik dat het

belieft,

ten eeuwigen leven te verwekken. Voor

ons daarom de regel der ons aan de middelen bindende ordinantie, maar voor God in

zijn

majesteit geen andere regel dan zijn eigen vrijmachtig

welbehagen, en geen ander perk dan dat van

zijn

Almachtigheid,

d.

i.

geen perk.

Evengoed dus

als

we

in de wieg rekenen met de zaliging der jong weg-

stervende kinderkens, evenzoo moet ook op het sterfbed met de mogelijkheid worden gerekend, dat het

God

believen kan tot zelfs nog in den

doodsnik een zondaar ten eeuwigen leven te bezielen. Verder mogen we hier niet gaan. Zekerheid dienaangaande hebben we niet. Bij niet één die

op jaren van onderscheid wegsterft, zonder

mogen

wij

uitspreken, dat

zijn

God hem nog wel

Heiland beleden te hebben, gezaligd zal hebben.

Maar

om

het de vraag gesteld wordt, of Gods Almacht te kort zou schieten te doen, dan moet even beslist beleden worden, dat Gods Almachtigheid als

nimmer

te kort

schiet,

want dat

aan den mensch gesteld wordt,

er nooit in de Schrift eenige conditie

om

zich de voorafgaande

wedergeboorte waardig of geschikt te

daad voor de

maken. De mogelijkheid die we

in

den aanvang stelden, van een terstond naar de eeuwigheid afroepen, zoodra de wedergeboorte was ingetreden, moet alzoo als stellig voorkomend bij de wieg, en

als m,ogeUjk

op het sterfbed gelden.

Dit nu zoo zijnde, kunnen

we

het derhalve ook indenken, dat het Gode

nu exceptie is, tot algemeenen regel te stellen. Ware dit geschied, zoo zou ieder mensch die door den Heiligen Geest werd wedergeboren, op hetzelfde oogenbhk uit dit leven zijn weggenomen geworden. Hij zou geen deel meer in dit leven hebben gehad. Dientengevolge zou er op aarde ook geen kring van geloovigen zijn opgetreden. Er zou beliefd had, hetgeen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen