De gemeente gratie - pagina 610

DER EEUWEN LOOP.

606

Zoo voor de Schepping,

voor de Historie die daarna kv^am, boden

als

alzoo die Besluiten Gods ons het volledig program. Zoo als het in die

Besluiten stond, zóó en niet anders zou het komen. Of juister nog gezegd, gelijk

het in die Besluiten stond, zóó w^as het verleden geweest, zóó

nu het heden, en zóó zou de toekomst

God was

was

niet eerst zonder zijn

en zonder de Historie, en zonder de eindelijke Heerlijkheid,

Schepping,

om

zijn.

eerst daarna, uit dit niet opgewaakt, eerst door de Schepping en door

de Historie, de wereld zijner aanschouwing te erlangen. Neen, van eeuwigheid af zijn de Besluiten, en in die Besluiten bezat

kennis en de aanschouwing van heel

zijn

en van heel de Heerlijkheid die komt.

geen nog in die Besluiten is

is

God van eeuwigheid de

Schepping, van heel de Historie

En

het onderscheid tusschen het-

en tusschen hetgeen reeds uit die Besluiten

voortgekomen, bestaat alleen

in

ditzelfde

onderscheid dat

gij

zelf als

voor oogen ziet tusschen den eikel, waaruit de eikeboom straks opschiet,

en dien eik zelven. De band die de Historie met de Schepping, en de enkele stukken der Historie tot één geheel, en aller eeuwen loop tot één

drama verbindt, is alzoo niet óns overleg, noch zelfs óns bewustzijn, maar eeniglijk het bewustzijn Gods in zijn eeuwig Besluit. En onze kennis van de Historie is niets dan een zwak inzicht in den samenaanbiddelijk

hang, dien

God

voor den loop der Historie verordend heeft.

in zijn Besluit

De Gereformeerde

meer dan eenige andere, op het stuk had daarmede volstrekt niet alleen de uit-

Belijdenis, die

der Besluiten nadruk legde,

verkiezing dergenen die ten leven zouden ingaan op het oog. Ongetwijfeld

beheerschte in Gods Besluit de zaligheid der uitverkorenen

Edoch

niet als einddoel

zelfverheerlijking van

al

het overige.

noch op zichzelve. Einddoel bleef haar steeds de

God

Drieëenig.

En onder

dit

hooge einddoel werd

nu de toebrenging der uitverkorenen alleen daarom onmiddellijk gerangschikt, omdat God zelf den mensch als profeet, priester en koning aan het hoofd zijner gansche Schepping geplaatst had, en overmits voorts die aldus bevoorrechte menschheid alleen in deze uitverkorenen, gedacht als

het Lichaam van Christus, die zelfverheerlijking van

Maar

God Drieëenig

recht-

daarom mocht dan ook het Besluit der uitverkiezing geen oogenblik los gedacht worden van het geheel van Gods Besluiten. De uitverkiezing mocht in die Besluiten de eindspil zijn, waarom het geheel zich bewoog, toch stond ze met geheel den overigen streeks en ten volle dienen kon.

inhoud van die Besluiten

korenen stond

in

juist

organisch verband.

in rechtstreeksch

De

roeping der uitver-

verband met het leven van Christus' kerk.

Het leven van Christus' kerk met het volk van Israël. Het volk van Israël met de existentie en de historie der overige volkeren. Het leven dier

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen