De gemeente gratie - pagina 521

VOORZORGSMAATREGELEN.

man

alleen

niet

van geen hoonen van

loovig voorbij gaan zijn

vroomheid

te

van

zijn

517

God, maar evenmin van onge-

God sprake kunnen

zijn

zijn,

maar ware veeleer

roemen.

Intusschen, welke ook die gemoedsstemming

zij,

werken de

in elk geval

maatregelen van quarantaine en afsluiting geheel afgescheiden van wat de

man, die zulke maatregelen verordent, er

bij

denkt of

bij

gevoelt. Als drie

verschillende staatslieden in drie verschillende landen geheel gelijke maat-

nemen ter voorkoming van het indringen van de pest in Europa, maar de één doet het in arren moede tegen God in, de tweede geheel buiten God om, en de derde na steun in het gebed te hebben gezocht, regelen

dan

zijn

en blijven toch die maatregelen zelve van deze drieërlei uiteen-

loopende stemming des gemoeds geheel onafhankelijk. zoo

zijn,

juist

omdat het

niet de

mensch

die

is,

En

dit

moet wel

aan zulke maatregelen

hun uitwerking toebrengt, maar alleen God. Als God den aard van de met den wind van land naar land overwoei, zou elke quarantaine maatregel volstrekt doelloos worden. Over alle afsluiting heen zou het gif toch doorbreken. Het slagen van zulk een afsluitingsmaatregel is alzoo uitsluitend daaraan pest alzoo verordend had, dat haar gif in de lucht indrong, en

danken, dat de gifstof der pestilentie alleen door aanraking van voor-

te

werp op voorwerp overgaat. Hierdoor, en hierdoor alleen, heeft niet de mensch, maar God zelf het mogehjk gemaakt, om het voortdringen van de pest te voorkomen. Dat we tegenover de influenza, die haar slachtoffers evenzeer

bij

daaruit te

duizenden

telt,

verklaren, dat

nog zoo veelszins machteloos staan,

is

alleen

deze ziekte de aard van het gif een ander

bij

karakter draagt. Maar waar het gif van voorwerp op voorwerp door aanraking, door contact overgaat, te

letten,

en hiervan

partij

is

te

het

God

zelf,

die ons oproept

om

hierop

trekken, ten einde door mijding van aan-

De ordinantiën door God aan Israël ter bestrijding en voorkoming van de melaatschheid opge-

raking het gevaar van besmetting te bezweren. zelf

legd, stellen dit buiten twijfel.

een

draagt in veel opzichten

karakter als de pest, en behoort met haar tot die ontzettende

gelijk

plagen,

De melaatschheid

die

onder

allerlei

namen,

tot

zelfs

van „de zwarte dood", soms

dorpen en steden hebben uitgemoord, en als een schrikkelijke verwoesting over geheele landen zijn gevallen. Wie bracht nu, ook binnen Israëls grenzen, de melaatschheid? En het antwoord moet wel zijn: God.

geheele

Hij

is

het die doodt en levend maakt. Hij alleen.

En ook kan

niet ontkend,

dat de melaatschheid een lijden en straf van oordeel was. Uitdrukkelijk toch

was

Israël aangezegd, dat,

bij

verlating van

Gods verbond, ook

Israël

bezocht zou worden door de pestilentiën van andere volken. Maar vraagt

ge nu, wie het van den anderen kant

is,

die de melaatschheid in Israël

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen