In Jezus ontslapen - pagina 237

„VOOR DEN RECHTERSTOEL VAN OHEISTÜS".

een in

221

geven van rekenschap in de eigen conscientie maakte en geen geval ra eer van een verschijnen voor de vierschaar ,

wilde w^eten. Of ook ten deele deed het liun de Verzoening zelve. Er zou dan nog wel een summier vonnis over de rampzaligen worden geslagen, maar de verzoende in Christus kwam in geen geval meer in het "Oordeel

Toch hangt aan het

zelf

feit

van

het

Oordeel

heel

onze

Belijdenis.

Leven we als de plant bloot een natuiirleven dan is er ook van geen oordeel sprake. Als ge een boom het waterlot nitsnoeit noemt niemand dat straf. Wat Jezns sprak van den boom zonder vrucht die moest worden uitgeroeid was ovenh-achtelijke beeldspraak. Is onzer daarentegen behalve ons natuurlijk ook een zedelijk leven, dan volgt hieruit rechtstreeks de verantwoordelijkheid en de aansprakelijkheid en verantwoordelijkheid onderstelt altoos een rechter aan wien ge rekenschap schuldig zijt een rekenschap die op niets uitloopt en een schijnvertooning wordt tenzij er goedkeuring of afkeuring van de gegeven rekenschap volgt. Zoo hangt dus aan het al of niet bestaan van een oordeel heel onze hoogere conditie als menscli. Er hangt aan de geheele zedelijke wereldorde. Er hangt aan het recht Gods. Er staat of valt mede de Majesteit des Heeren Heeren, als Die ons te gebieden en dus ook te richten heeft. Zoo diep is dan ook deze onmisbaarheid van het oordeel in ons hart gegrift, dat we zelven rusteloos elkanders doen en laten beoordeelen; dat er geen gezin zonder straf ooit opgroeide dat er geen volk zonder vierschaar bekend is: en dat we onszelven gedurig oordeelen in de conscientie. En dat ons zelven oordeelen in de conscientie, wat is het anders dan in die conscientie geoordeeld worden door onzen God. Toch is zelfs op aarde dat particuliere en persoonlijke oordeel ons niet genoeg. Zoodra het een lasterwoord of euveldaad van ernstiger aard en publieke bekendheid geldt, worden we niet bevredigd, of dat oordeel moet ook door een die gezag heeft, geveld en in het openbaar verkondigd worden. De zedelijke wereldorde, en de daarvan onafscheidelijke gerechtigheid, zijn geen private liefhebberijen, maar raken allen, raken de publieke conscientie raken de fundamenten der mensche,

,

.

:

:

,

,

lijke

samenleving.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen