De gemeente gratie - pagina 193

189

DE GEMEENE GRATIE IN HET GENADELEVEN.

Gods," als in Christus „geschapen" te spreken, daarbij uitgaande van de door Christus zelven aangegeven gedachte, dat

we

nieuwe

feitehjk bij dit

leven te doen hebben met een tweede geboorte. Zoo opgevat, schijnt het

dus alsof

gemeenschap met wat voorafging, ware af te snijden, en ook alle gemeenschap met het nog nawerkend natuurlijk

alle

alsof dientengevolge

leven voor dit nieuwe leven, ware te ontkennen.

Hiertegenover echter staat een geheel andere beschouwing, met gelijke

Want wel

rechten.

is

het zoo, dat Jezus dit nieuwe leven uit een tweede

geboorte doet opkomen;

maar zonder de opmerking van Nicodemus

te ont-

kennen, dat de eigen mensch van de eerste „geboorte" als ware het weer in

moeders

zijn

ingaat,

lijf

en nu

zelf ten

tweeden male geboren wordt.

Iets wat geestelijk genomen beduidt, dat het één zelfde leven

maar een leven dat

zijn

om

en

blijft,

geboorte overdoet. In de breede openbaring over

de opstanding komt dezelfde gedachte niet

is

uit.

Wat

er is sterft,

maar sterft, maar om,

vernietigd en door iets nieuws vervangen te worden,

door den dood henen, tot een mensch van hooger leven te ontwaken,

Alzoo wordt de eenheid tusschen de natuurlijke en de geestelijke geboorte toch weer streng vastgehouden. Er gaat niet eenerzijds een oude mensch

om

weg, het

een anderen nieuwen mensch

en

is

alzoo in

blijft

zijn

nieuw leven het product

schepping, die gelijk aan de eerste zou blijft

en het

Ook

is,

doen treden, maar

daarna nieuw wordt, en

blijkt te zijn, niet

van een tweede

maar van herschepping.

zijn,

Zelfs

na die herschepping de oude mensch nog voortbestaan en nawerken, is juist uit

dat zoo

gestalte,

kind,

in zijn plaats te

dezelfde mensch, die eerst oud

dat voortbestaan en nawerken van het ik in tal

van

pijnlijke

zijn eerste

vraagstukken voor het leven van Gods

van de kerk en van de ChristeUjke maatschappij geboren worden. in

het stuk van het genadeverbond komt deze zelfde waarheid tot

uitdrukking.

Immers het genadeverbond bindt

juist het

nieuwe leven aan

het genealogisch verloop van het natuurlijk leven, wel niet in volstrekten

maar zóó toch, dat het geestelijk verband tusschen Gods heiligen saamloopt met het geslachtsverband in het natuurlijke, naar de formule: „U en uwen zade " of: „u en uwen kinderen."

zin,

Hieruit

is

het duidelijk, dat de ééne zaak van het nieuwe leven, of van

het leven der genade, van twee zeer verschillende zijden kan bezien worden.

Men kan dit

leven,

óf

om den nadruk te leggen op het nieuwe in nieuwe zoo sterk mogelijk doen uitkomen. Of wel,

drang gevoelen

en dan

dit

kan oorzaak zijn, om de aandacht saam te trekken op het feit, dat dit nieuwe leven hetzelfde is als het oude leven, edoch tot in den wortel vernieuwd. Wie het eerste beoogt, zal zoo ver mogelijk den samenhang met het oude ik op den achtergrond dringen en wie omgekeerd het tweede er

;

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen