De gemeente gratie - pagina 644

DE AANRAKING VAN SFEER EN SFEER.

640

verzaken van de wereld, zich verheft. En deze zelfverheffing is zoo weinig door den kloostermuur gebannen, dat ze veeleer door het kloosterleven

gekweekt en bevorderd wordt; temeer daar een verkeerde opvatting van vroomheid er velen, die volop in de wereld leven, toe brengt, om in deze soort zelfbeheersching en zelfkastijding een hoogere heiligheid te vereeren. Voeg hier nu bij, dat het niet vervullen van zijn taak in de wereld, het aan de roeping en toewijding, het afsluiten van alle ontopofferende hefde, kortom het nalaten van het goed,

zich onttrekken

wikkelmg der evengoed duidelijk,

als het doen van het kwaad, zonde is, en het wordt u volkomen hoe deze heroïeke poging om, staande in de Particuliere genade,

elk contact bestaat,

zich

met de Gemeene

gratie te mijden,

bestaat voor ieder die mensch

dood ons van

dit

is,

feil

moet gaan. Dit contact

en kan eerst eindigen als de

lichaam der zonde verlost.

De oorzaak hiervan

ligt daarin,

dat de wedergeboorte de zonde wel uit

den diepsten wortel van ons ik bant, maar niet de inwonende zonde uit ons hart. We ondergaan bij onze wedergeboorte wel een vernieuwing in beginsel, maar we worden niet op eenmaal naar ziel en lichaam heilig gemaakt. Naar ziel en lichaam heilig schiep God wel den eersten mensch,

maar

ditzelfde

kon niet plaats

waar herschepping, en niet schepniets en dus niet gebonden aan het

grijpen,

ping eisch was. De schepping is uit bestaande en gewordene, de herschepping is dit wel. Hier valt dus te rekenen met de zonde en met de gevolgen der zonde die ons aankleven.

En

bovendien, de herschepping doelt niet op een veranderlijke heiligheid

Adam

maar op een heiligheid die zondevast is, d. w. z. die niet meer in onheiligheid kan terugzinken. En dit nu kan niet op eenmaal doorgezet anders dan in het centrum van ons wezen, van ons diepst verscholen ik; niet alzoo in ons lichaam, omdat het juist dit hchaam met zijn zintuigen is, waardoor we met de wereld buiten ons in contact staan. Het feit dat de sfeer der Particuliere genade met de sfeer der Gemeene

gelijk

die bezat,

gratie in aanraking komt, en als dooreengevlochten als

is,

mag dus

geenszins

een toevallige omstandigheid worden beschouwd, maar vloeit voort uit

den aard der wedergeboorte van den zondaar, en dit juist maakt dat alle poging, om aan de wereld te ontkomen, niet alleen toch doelloos, maar bovendien tegen de ordinantie van het leven ingaande ze

wegneemt

uit de wereld,

maar dat

Gij ze

is.

„Niet dat Gij

bewaart in de wereld"

blijft

de hoogepriesterlijke bede. Is

er alzoo aanraking,

dan dient nu gezien, van wat aard, van wat

natuur, van wat soort deze aanraking

elkaar enkel uitwendig aan, en dit

is

is.

Pijlen die ge samensnoert, raken

altoos het geval

bij

dingen, die elk een

geheel verschillenden oorsprong hebben^ en door een van elders aange-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen