In Jezus ontslapen - pagina 225

,WIE ZAL U LOVEN IN HET GRAF

?

"

209

dat eerst na den Oordeelsdag zou doorbreken. Zoo wordt er weer onderscheid gemaakt tusschen den toestand van wie in Jezus ontsliep, van de ure van zijn sterven af tot op Jezus' wederkomst, en tusschen dien heel anderen toestand die staat geboren te worden als de dooden uit hun graven zullen opstaan, en het oordeel ingaat, en na dit oordeel Heerlijklieid,

,

de volle Heerlijkheid zich ontplooien zal, En daaraan nu juist was men lange jaren ontwend. Na het sterven dacht men zich de ziel in volle gelukzaligheid: en als er volle gelukzaligheid was, wat wilde men dan nog meer. Eens zal wel de wereld een einde nemen dit verstond men en dan zou er een Oordeelsdag komen, maar die Oordeelsdag gold de goddeloozen, niet de zielen die reeds gezaligd werden. En na dien Oordeelsdag zou het leven der gelukzaligheid in het Vaderhuis voor de verloste zielen juist zóó in den hemel voortgaan, als het terstond na het sterven reeds begonnen was, Al wat de Schrift dan ook openbaart over de Wederkomst van Jezus, over de Opstanding der dooden, over den Oordeelsdag en wat daarna komt, had zijn vat op het hart verloren. Dit alles zou wel zoo plaats grijpen, maar het zou voor wie in Jezus ontslapen was, geen beteekenis hebben. Voor hem toch zou het eeuwiglijk blijven het volzalig zieleleven in de hemel en noch om wat er met het lichaam gebeuren zou, noch om wat er van deze aarde zou worden, bekommerde ,

,

men

zich.

was wel tegenstrijdig, maar toch was het zoo. In overgeestelijkheid bleef men alleen hangen aan de ziel en aan wat met de ziel gebeuren zou. En die bleef ja volzalig, maar voor Dit

eeuwig van het lichaam gescheiden

Ge weet wat men voorstelling te

boek

eertijds

waartegen

,

in het

Vaderhuis

God.

bij

van den , zieleslaap " leerde een een van zijn eerste geschriften ,

Calvijn

stelde.

De

ure zou komen waarin allen die in de graven waren de stem van Jezus zouden hooren en zouden opstaan die het goede gedaan hadden tot de opstanding des levens, en die het kwade gedaan hadden tot de opstanding der verdoemenis. Zoo rustte dus wie ontslapen was, tot op den dag der Opstanding in zijn graf, om eerst aan het einde der wereld uit dat graf weer op te waken. De ziel, zoo beeldde men zich in. ,

,

14

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen