De gemeente gratie - pagina 220

DE GEMEENE GRATIE IN ONZE HERKOMST.

216

Maar

doch

die onverlaat;

absoluut

lijdelijk

even volslagen dood geweest. Beiden

zijn

zijn

vs^eg

even

Maar de één stond

in het leven gezet.

van dat nieuwe leven bewust werd, minder

zich

hij

alleen

God

door

alleen

ver afgedoold op den

maar

minder ver afweek, een korteren

hieruit, dat w^ie

op het oogenblik dat doen,

nooit daaruit verklaard, dat dit

opgroeiend kind niet geheel denzelfden stap had te doen dan

terug heeft. Beiden

zijn

mag en kan

juist dit groote verschil

Christelijk

weg van

zonde, dan de ander.

En

dit

vrucht van de gemeene gratie die

nu was

niet

God aan hem

gewrocht had.

Deze gemeene gratie nu kan ons toekomen eerst na onze geboorte, reeds in onze geboorte, of zelfs reeds van ver achter onze geboorte juist

op

dit laatste geval

komt het

;

en

hier aan, overmits de geslachtssamen-

hang eerst door deze, reeds vóór de geboorte werkende, gemeene gratie voor het Genadeverbond beteekenis erlangt. Als een mensch ter wereld geboren

is,

wezen van

hem

valt in zijn

God

onderscheiden tusschen datgene wat

te

ontving, en tusschen datgene

wat

hij als lid

hij als

van ons

menschelijk geslacht voor en door dat geslacht zich zag toekomen. Dit

onderscheid spreekt duidelijk denis: ten eerste dat ons

de twee stukken der Gereformeerde

in

ik,

Belij-

onze persoon, niet van onze ouders op ons

maar rechtstreeks Gods schepping is, én ten andere dat onze Gods hand voortgekomen persoonlijkheid krachtens den saamhang met ons geslacht, erfschuld beliep en met erfzonde bevlekt werd. Deze beide leerstukken staan onder ons vast. Het eerste is de belijdenis overgeërfd,

aldus

rein

uit

van het Creatianisme tegenover het Traducianisme dat de Lutherschen voorstaan. Het tweede is het leerstuk van onzen saamhang met ons Verbondshoofd Adam. En

het nu, dat de belijdenis van het Creatianisme,

al is

meest voorgesteld als een inscheppen van een

ziel in

den reeds gereeden

„vleeschklomp", voor de formuleering der termen, ook op grond der Heilige wijziging behoeft,

Schrift,

de zaak die er

mee beleden werd,

Gereformeerde kerken toch steeds vasthouden: Ons heid

is

ik,

zullen de

onze persoonlijk-

geen vrucht van generatie, maar gave Gods.

Hiervan nu uitgaande moet diezelfde onderscheiding ook toegepast op hetgeen de gemeene gratie in het Genadeverbond werkt. Die werking kan namelijk niet daarin worden gezocht, dat de ééne mensch anders dan de

andere mensch

kennen we

uit

niet,

de hand van

dat dit zoo

is.

zijn

Schepper

Zeer

stellig

is

voortgekomen. Wel ont-

gehjken niet

alle

menschen,

krachtens hun persoon en aanleg, op elkander, maar verschillen ze veeleer in alles.

Een

fabriek levert

producten naar vast model

eenvormige

niet.

Zijns is

bij

af;

honderden en

God

nooit.

bij

duizenden geheel gelijke

Het werk onzes Gods kent het

een „veelvuldige wijsheid," en dies een „veel-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen