Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

In Jezus ontslapen - pagina 261

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In Jezus ontslapen - pagina 261

3 minuten leestijd

„DE HEERE

IS

OKDER DEGENEN DIE MIJN ZIELE ONDERSTEUNEN".

staat liulpeloos bij het veulen dat zijn poot brak.

245

Onder menscheu

nemen we wie

zich bezeerde en neersloeg, onder den arm, en helpen hem door onzen steun. Het is zoo er zijn dieren die in zulk een geval het jong met den bek in den nek nemen, en voortslepen, maar onderstel men, in al den rijken, fijnen zin, die in dit woord ligt, is iets dat alleen onder menschen voorkomt. Maar juist dit „ondersteunen" onderstelt dan ook, dat ge in gewone tijden op eigen voeten gaat, uzelven ophoudt, en om steun, dien men u bood, lachen zoudt. Niet uit uzelf, altoos door Gods kracht natuurlijk, maar dan toch zóó dat Gods kracht in uiv energie werkt en dat ge dank zij die energie, uzelven ophoudt, en dank zij de u geschonken kracht, zonder steun op uw weg voortschrijdt. Dat is het gewone in ons leven. Als het zoo met ons is, zijn we normaal. En wie waarlijk vroom is, dankt zijn God eiken morgen en eiken avond, als hem die gewone kracht om zelf zonder steun te gaan, verleend en bestendigd wordt. ,

,

,

:1

Maar in dien geweuschten staat kan verandering intreden. Rechtstreeks naar het lichaam als we onzen voet bezeeren of beenbreuk ons het gaan onmogelijk maakt, of ook als aangrijpende ziekte onze kracht derwijs deed atnemeu, dat ons de knieën knikken en het lichaam niét meer torsen kunnen. In zeer hoogeu ouderdom kan die verzwakte toestand zelfs de gewone worden, als de sprinkhaan, gelijk de Prediker zegt, zichzelven tot een last zal wezen dat hij voor de hoogte vreest en er verschrikking op den weg zal wezen. Dan wordt het als in de dagen der kindsheid. Toen een leiband, nu de kruk of het stokje. Toen moeders hand, nu de schouder van zoon of dochter, waarop men steunen zal. Altoos dat echt uiensehelijke steunen en ondersteund worden in het kind geprofeteerd op den ouden dag zoo beteekenisvol ervaren, en tusschen wieg en graf telkens voorkomend, als leed of ongeval onze gewone kracht breekt. En dat brengt de Schrift nu ook op ons zielsleven over. Onze ziel ligt geteekend in ons lichaam, en alleen inbeelden aan het lichaam ontleend, kunnen we ons van ons zielsleven rekenschap geven. Zoo is dan ook 's menscheu ziel bestemd om zichzelve op te houden, meester over zichzelve te zijn, en zichzelve te richten. Door kracht die God schonk, het spreekt vanzelf. Maar dan ,

,

,

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's

In Jezus ontslapen - pagina 261

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's