De gemeente gratie - pagina 583

HET VERZEKERINGSWEZEN.

579

en het zitting nemen in zulke weldadigheids-comité's

dan een middel

om

ook

schuilt

in

([ie

goeden reuk

in

voor jonge menschen

om

aan

zich

weldadigheid

o,

zoo dikwijls niets

is

medeburgers

te staan, of

zijn

te

bevelen en invloed te krijgen. Er

zooveel onheiligs, en het bleef er steeds

zoo verre vandaan, dat het gaan zou naar Jezus' regel: Laat

hand

weten, wat

niet

uw

ook

bij

uw

rechter-

linkerhand doet. Juist het verborgene geven

is

het geven dat het minst beoefend wordt.

Vergeet ook

dit

ander moet

of een

andere

uw

dat

niet,

gij

geen weldadigheid kunt oefenen,

gave aannemen, terwijl er toch

aannemen

in dit

van de gave, niet van God maar van menschen, altoos

iets ligt,

dat het

menschelijk gevoel kwetst. Moet het, dan neemt ge de gave ook van

medemensch aan, maar dan doet ge het, als maar dat God u oplegt. Het is dan ook diep

iets dat

u wel zeer

de hooge,

te beklagen, dat

heilige idee der Diaconie ten deze zoo droef vervalscht

is.

uw

doet,

Thans

staat het

maar ten deele vernederd gevoelt, als hij door de particuliere gift moet geholpen worden, maar dat hij zich diep gekrenkt gevoeld, zoo ge hem verwijst naar de Diaconie. Toch is dit volstrekt valsch, en naar de hooge idee moest juist het geholpen worden door de Diaconie het mmst stooten. Wat anders toch beoogt de Diaconie, dan te maken dat ge juist niets van een mensch hebt aan te nemen, maar het alles hebt aan te nemen van Christus; en dat hindert toch niet. De gegoede leden der gemeente geven iets van wat Christus hun gaf, hem weder. De Diakenen zoo,

dat iemand zich

dienaren van Jezus zamelen dit op, en

als

armen. Zoo edel en verheffend sparen en ontzien van

uw

deelen het uit aan zijn

als het zich slechts

gevoel, als mensch.

die er niet in alles op bedacht

zij

is,

om

laat. Juist

het

Diaconie,

het menschelijk gevoel der schamele

broeders en zusters te sparen, eenvoudig onwaardig

op

denken

Reden waarom elke is in

zoo heiligen dienst

te treden.

Maar

afgezien van de Diaconie

is

dan

tocli

het

feit niet te

dat de weldadigheid, ook waar ze den wezenlijk weldadige

weerspreken,

siert, altoos

het

gevaar met zich brengt, dat ze den beweldadige zinken doet in de fierheid

van

zijn

menschelijk eerbesef. Familiën die nog eerbesef hebben, en het

even doen kunnen, getroosten zich daarom hever de grootste opofferingen, ten einde een ongelukkig familielid te helpen, dan dat „een

famihe" met de pubheke weldadigheid

en nood strekt men,

ja,

in

de bedelende hand

scherp zwaard, maar op zichzelf krenkt de

van de

uit,

gift

want de honger

is

een

het onafhankelijkheids-

kweekt een gevoel van verplichting dat deert. Zij die steeds den hebben van de dankbaarheid, waartoe de geholpene gehouden zouden dan ook wel doen met op deze kwetsing van het eergevoel

gevoel, en

mond is,

lid

aanraking zou komen. In angst

vol

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen