De gemeente gratie - pagina 185

DE VOLHEID DER TIJDEN.

in dien zin dat er feitelijk slechts

één

jaar,

181

één dag, één uur was, waarin

de Christus kon, maar dan ook moest geboren worden, en dat dit moment heet de „volheid der tijden". Het is het beeld ontleend aan een beker dien ge vult. Onderwijl druppel zich

maar

bezig gevuld te worden,

gevoegd

is

de volheid bereikt.

over te loopen, en tijden"

wijst er

bij

En

is toe-

ook, terstond daarna begint de beker

moment

reeds voorbij. „Volheid der

dat het verleden voortdurend

op,

de beker aldoor

is

eerst als de laatste druppel er aan

alzoo dat ééne

is

druppel voegt

rijpt,

dat eindelijk

htst

moment van volkomen rijpheid komt, maar ook dat terstond daarna de vrucht van den boom valt, en het rijpingsproces uit heeft. De vrucht kan nu niet verder. Alzoo niet een Christus die evengoed terstond na den val had kunnen komen, of in Noachs dagen had kunnen geboren worden, of in

Abrahams tenten het

„zijnen dag dag van den Christus

licht

te zien,"

heeft

er

had kunnen

Hoe ook Abraham begeerd

zien.

de patriarch heeft dien niet gezien, omdat de

nog niet was. Er was slechts één dag, dat

verschijnen mogelijk was, en dat

zijn

was de dag van Bethlehem, onder de

regeering van keizer Augustus.

Voor losheid van tijdsbepaling alzoo vastheid, en het verleden dat achter Bethlehem ligt niet willekeurig toegemeten, maar toegemeten naar vasten

En dat

eisch. in

natuurlijk niet alsof de bepaling hiervan in het jaarcijfer of

den naam van Augustus school, maar

zóó, dat er uit het Paradijs

een

draad werd voortgesponnen, die eerst ten einde toe afgesponnen moest zijn,

om

de geboorte van den Christus en het welslagen van

laarswerk mogelijk

te

zijn

Midde-

maken. Juist hierdoor nu ontvangt het verleden dat is niet maar dat God de meê getoefd heeft, en zijn wachten; maar er moest achter de kribbe

achter Bethlehem ligt reden van aanzijn.

Het

komst van den Christus heeft

er

geloovigen op aarde heeft laten

uitgesteld,

een verleden liggen, dat een vast en gesloten geheel vormde. Er moest eer de Christus

kwam

een werk voleind

baar was. Er moest eerst een proces

zijn

zijn,

zijn komst onmiswaaraan geen enkele

dat voor

afgeloopen,

schakel ontbreken mocht. Er moest een vast resultaat in geen zijner deelen incompleet mocht

vormen waarin de gebeurtenissen die gebeurtenissen

snoer, als

als

zelve,

is

verschijnen,

De

zijn

maar de inhoud bestaat

de onderscheiden schalmen in de ééne keten

geklonken,

van den Christus

is

verkregen, dat

„tijden" zijn slechts de uit

die als de onderscheiden parelen aan het ééne

de laatste parel aan dat snoer

keten

zijn.

is

zitten,

en eerst

geregen, en de laatste schalm in die

de „volheid der tijden" aangebroken, en

is

de komst

nabij.

Aldus verstaan verkrijgt alzoo de geschiedenis der wereld, die achter Bethlehem ligt, innerlijke drijfkracht, vaste maat en een vooruitbeschikt

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen