De gemeente gratie - pagina 154

JEZUS' TOENEMING.

150

dat ook wat het menschelijk leven uit de gemeene gratie betreft, zoo hoog

stond en zoo

rijk

was, als destijds Israël, geschiedde niet

naar het wijs bestel des Heeren, opdat aldus juist die

ontwikkeling zou erlangen, die voor

zijn

geval,

bij

maar

menschelijk bewustzijn

Messias-ambt noodig was.

zijn

En zoo werd dan ook de vrucht der gemeene vorm en in die mate toegebracht, als naar Gods

gratie Jezus juist in dien bestel eisch

was voor

zijn

Goddelijke zending.

XX. Jezus' levensomf^eving.

Aanmerkt de niet,

leliën des velds,

hoe

en spinnen niet; en ik zeg

zijne heerlijkheid niet is

n,

zij

wassen;

gratie

danken we ook

arbeiden

bekleed geweest, gelijk een van deze.

Matth.

Aan de gemeene

zij

dat ook Salomo in al

alle schoon, alle

6

:

286, 29.

goed dat nog

overbleef in het rijk der natuur. De wet der zonde bedreigde ons, wat de natuur aangaat, met den vloek, dat we in stee van het Paradijs een aarde zouden bewonen, die slechts doornen en distelen voortbracht. Maar hierin juist is ja

nu de gemeene

gratie, dat deze vloek gestuit

is,

en dat er

doornen en distelen opschoten, en ook op elk ander terrein verniehng natuur doordrong, maar dal toch dit vernielend element niet de

in de

overhand behield, en ons een aardrijk verbleef dat overvloedige, rijk gestofbij zijn optreden in het

feerde natuurweelde aanbiedt. Jezus vond dan ook

toen nog niet verwilderde Palestina, een Oostersch-rijke, een Levantinisch-

schoone natuur, wier taal sloot

zich voor

die

soms overgeestelijke

hij

opving en aan

hem omringende natuur niet vroomheid openbaart, om zich

en blind voor het natuurschoon te

zijn, is in

ontdekken. Meer buitenshuis dan

te

en dat

hij

m

af.

Van den

geestelijk op te sluiten

huis treffen

we den

Heiland aan,

zich voor het natuurschoon ontsloot, bewijst u elke

van het Evangelie. Immers het

is

aan het natuurleven dat

hij

en telkens weer komt op sprekende wijze

uit,

dat Jezus in wat

hij

over

wat anderen hem met eigen oogen waarnam.

maar dat hij het alles zelf ligt meer dan oppervlakkig

Hierin nu

hij

zijn gelijkenissen ontleent,

de dingen van het natuurlijke leven zegt, niet afgaat op aanzeiden,

trek, dien

Jezus niet het minste spoor

beeldspraak, aan het natuurleven dat

zijn

jongeren vertolkte. Hij

de dalen van Palestina niet doorwandeld heeft met afgeleid oog,

maar met een oog dat bladzijde

zijn

schijnt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen