De gemeente gratie - pagina 440

DE NATUUR NIET IRRELIGIEUS.

436

wolken

ingesloten,

als

naamde Leidsche

flesch,

en daardoor opgehoopt.

En

goed geladen, ten

een vonk doet uitschieten,

met

zoo doen het ook de

electriciteit

slotte

geladen

evenals nu een dusge-

vs'olken.

Nu

heeft

Gods kind

er natuurlijk niets op tegen, dat het uitschieten van den bliksem ons alzoo

verklaard w^ordt. Immers wie ooit te midden van een onweder op een

hoogen bergtop van drie duizend meter

'

of

meer

stond, heeft voor zijn

oogen dat eerste losse vonken van de wolken kunnen waarnemen.

Waar

Gods kind alleen tegen opkomt is, dat men om het middellijk karakter van deze werking, de majesteit Gods vergeten zou, die zich in dezen donder van het zwerk uitspreekt. Zeker, als een dichter zijn heldenzang op het papier neerschrijft, kan men met volkomen recht zeggen, dat hier niets geschiedt, dan dat een stalen punt in inkt gedoopt wordt, en dat deze met inkt bevochtigde stalen punt in allerlei lijnen en kronkelingen over het papier heenglijdt. Tot op zekere hoogte is dit dan ook volkomen waar. Zelfs kan vastzit

men nog

verder gaan en zeggen, dat deze stalen punt

aan een houder, en dat

uitwassen

om

dezen houder zich twee of drie vleezige

krommen en hem omklemmen, en

dat het deze vleezige

uit-

van de stalen punt over het papier veroorzaken. Voorts dat die vleezige uitwassen uitschieten uit de extremiteit van een lichaam, dat innerlijk door bloed en zenuwen in actie wordt gezet. Maar

wassen

zal

zijn,

die het glijden

men, nadat

twisten,

alles

dit

om, over

alle

op den dichter zei ven te

van hand en

haarfijn

ontleed

is,

u nu het recht willen be-

deze instrumenteele middelen heen, rechtstreeks zien,

en met voorbijgang van bloed en zenuwen,

van houder en stalen punt, kortweg te zeggen dat ons schreef? En zoo nu ook hier. Al is het volkomen

vinger,

de dichter zijn lied

waar, dat de bliksemflits op de boven vermelde wijze komt uit te schieten,

wie zou ons daarom het recht willen betwisten, electriciteit

om met

voorbijgang van

en wolk en zooveel meer, kortweg te zeggen, dat het God

die zijn stem

gaf in de wolken?

Ja, niet alleen dat

we

is,

het volste recht

maar zelfs is deze zegswdjze veel juister en veel meer innerlijk waar. Het is zoo, niet de man zaagt, maar door het hout gaat een reeks van ijzeren scherpe punten, die vastzitten aan een reep ijzer, en deze reep zit zelf weer geklemd in een handvatsel, en zoo al meer. Maar toch, ook al weten we dit alles zeer wel, toch zegt een ieder „De man zaagde het hout door," en wie dan antwoordde: „Neen niet de man, maar zijn ijzeren reep met stalen punten," zou uitgelachen worden om zijn pedantisme. Het geloof behoudt dus niet alleen het volste recht, om ook van den bliksem, van den regen, van den hagel, en zooveel meer te zeggen, dat God dit alles rechtstreeks doet. Alleen maar het geloof gaat feil, zoo het daarom zou willen ontkennen, dat God zich om zijn stem in de wolken te geven, van de eletriciteit en de persing van den dampkring bedient. Een zager, die niet weet hoe zijn zagen toegaat, kan de punten hiertoe bezitten,

:

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen