De gemeente gratie - pagina 15

HET OP TE LOSSEN VRAAGSTUK.

11

Uit de Formulieren van eenigheid der Gereformeerde kerken

komen

hier

aanmerking de navolgende uitspraken:

in

Li Art. 14 der Belijdenis: „In

1".

wegen goddeloos, verkeerd

alle zijne

en verdorven geworden zijnde, heeft de mensch de uitnemende gaven, die

van God ontvangen had, verloren, en heeft met anders overgehouden

hij

dan

kleine overblijfselen derzelve.

In Art. 15:

2".

Leerregels.

door den Doop niet gansche-

zelfs (de erfzonde)

noch geheel uitgeroeid, aangezien de zonde daaruit

opwellend water uitspringt

altijd als 3.

ook

„Zij is

niete gedaan,

te

lijk

Hoofdst.

3,

§

4,

gelijk uit

4:

een onzalige fontein."

„Dat er na den val

eenig licht der nature nog overgebleven

is,

waardoor

hij

in

den mensch

behoudt eenige

kennisse van God, van de natuurlijke dingen, van het onderscheid tusschen

hetgeen

eerlijk

deugd en

en oneerlijk

uiterlijke

natuur zoo weinig tot

Hem

en ook betoont eenige betrachting tot de

is,

tucht." Zoo echter „dat de

mensch door

tot

bekeeren kan, dat

hij

der

dit licht

de zaligmakende kennisse van God komen, en

zich

ook in natuurlijke en burgerlijke zaken

dit

Hcht niet recht gebruikt." Catech.

4".

Vr.

„Kunnen degenen

114:

God bekeerd zijn deze maar ook de allerhebben maar een klein beginsel die

tot

geboden volkomenlijk houden? Antwoord: Neen heiligsten, zoolang als

zij

in dit leven zijn,

zij,

dezer gehoorzaamheid."

En

Leerregels. Hoofdstuk

5".

V

§ 4—8:

„En hoewel die macht Gods, waardoor Hij de ware geloovigen in de genade bevestigt en bewaart, meerder is dan dat zij van het vleesch zoude kunnen overwonnen worden, zoo worden nochtans de bekeerden niet altijd alzoo van God geleid en bewogen, dat zij in sommige bijzondere daden door hunne eigene schuld van de leiding der genade niet zouden kunnen afwijken, volgen.

en van de begeerlijkheden des vleesches verleid worden en die

Daarom moeten

zij

gestadiglijk

verzoeking geleid worden, hetwelk zoo

waken en zij

bidden, dat

niet doen, zoo

zij

kunnen

niet in zij

niet

van het vleesch, de wereld en den satan tot zware en ook gruwezonden weggerukt worden, maar worden ook inderdaad, door Gods

alleen lijke

rechtvaardige toelating, tot dezelve somwijlen weggerukt; gelijk de droevige vallen van David, Petrus en andere heiligen, die ons in de Schriftuur be-

schreven

zijn,

bewijzen.

„Met zoodanige grove zonden vertoornen zij God zeer, vervallen in schuld des doods, bedroeven den Heiligen Geest, verbreken voor eenen tijd de oefeninge des geloofs,

somwijlen voor eenen

verwonden zwaarlijk hun tijd

door ernstige boetvaardigheid op den schijn

Godes opnieuw

„Want God,

die rijk

consciëntie, en verliezen

het gevoel der genade, totdat hun, wanneer

weg wederkeeren,

zij

het vaderlijk aan-

verschijnt. is

in barmhartigheid,

neemt, naar het onveranderlijk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen