In Jezus ontslapen - pagina 56

44

En, toch, niettegenstaande deze menigte der hemelsche heirscharen zóó groot was dat ze alle vergelijking met menschenverzamelingen hier op aarde tart, zegt de heilige apostel ons, dat hij deze ontelbare menigte zingen hoorde, hoorde zingen met ééne groote stemme, en dat hij beluisteren kon wat ze zongen. Zoo toch bericht hij ons. En ik zag, en hoorde eene stemme van veel engelen rondom den Troon zeggende met een groote stemme : „ Het Lam dat geslacht is is waardig te ontvangen de kracht, en rijkdom, en wijsheid, en sterkte, en eere, en heer,

,

en dankzegging!" ook hierbij zeer wel dat we met een visioen te doen hebben, en dat ook dit niet als letterlijke beschrijving van aldus zich openbarende realiteit moet worden genomen, maar zooveel blijkt dan toch, dat op die wijze aan den apostel een idee werd gegeven van de bestaanswijze in de hemelen. lijkheid,

En nu weten we

Wat

ligt

nu

,

in die idee?

Dit immers dat in de wereld daarboven bij God zoo machtige groepen van levende wezens tot gemeenschap en eenheid van uiting geraken dat al wat wij op aarde in kerken op meetings of op pleinen hiervan waarnemen, er kortweg bij in het niet ,

,

,

verzinkt.

De beperktheid van onzen blik, de beperkte maat van onze stem, en de grens van het onderscheidenlijk hooren zijn bij ons aan zoo kleinen afstand gebonden, dat gemeenschap en eenheid van uiting reeds voor één enkel millioen personen onder ons volstrekt ondenkbaar is. Vier personen op den vierkanten meter genomen, wat reeds zeer gedrongen is, zoudt ge een plein van 250.000 vierkanten meter noodig hebben, om ze op elkaar te proppen. En al liet zich dit nog denken, hoe zoudt ge ooit zulk een massa tot klare, distincte uiting van stem en lied brengen ? Toch ontvangt Johannes op Patmos de idee, den indruk van een menigte, die vele honderden malen grooter is. Vandaar in de Openbaringen telkens de aanduiding van die groote stem.

Die „ groote stem " wordt een ander maal ook wel uitgedrukt door te spreken van „een stem gelijk een leeuio hrulV (10 3), stem als een donderslag " (6 1), of van „ een stemme van „ een :

:

vele wateren''^

(14

:

2).

Vooral die laatste uitdrukking

wat verren afstand hoort ge,

als

is teekenachtig. Immers op de storm is opgestoken, niet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen