De gemeente gratie - pagina 199

DE GEMEENE GRATIE IN HET GENADELEVEN.

Moet

wereld, die van geen hemel boven zich meer afweet.

gegaan, en het

is

195

nu tegen

dit

het onze roeping de juiste verhouding tusschen natuur

en genade, tusschen de kerk en de wereld, tusschen theologie en wetenschap, tusschen wedergeboorte en opvoeding, tusschen den ouden

mensch

en den nieuwen mensch weer voor het besef onzer eeuw te herstellen,

dan baat geen formule meer, en is in geen vergelijk meer heil te vinden, maar dan moet de werkelijkheid, de zich van alle zijden aan ons opdringende werkelijkheid der bestaande natuur, zoo in als buiten den mensch, dit nu juist kunt ge niet, tenzij ge bij u rekenschap geeft van het bestaan en het hoe

onder de oogen worden gezien; en elk dezer tegenstellingen

bestaan van de gemeene gratie.

XXTI. Voorbereidende genade.

En de zijt

woordde gelds

overste

kwam En

een Romein ?

gij

:

toe, hij

en zeide tot hem: Zeg

zeide

Ja.

:

En Paulus

zeide

:

mij,

overste ant-

Ik heb dit burgerrecht voor eene groote

verkregen.

burger geboren.

Komen we

En de

somme

Maar ik ben ook een Hand. 22 27, 28. :

thans op de beteekenis van de gemeene gratie voor het kind

van God, dan staan we aanstonds voor het vraagstuk van de gratia praed. van de voorkomende en voorbereidende genade.

veniens en praeparans, Geliefd

is

het

i.

spreken van „voorbereidende genade" in Gereformeerde

kringen niet; en dit

is begrijpelijk.

Veelal toch heeft

men met

deze „voor-

bereidende genade" zekere voorbereiding niet in de gemeene, maar in de particuHere genade bedoeld, en wel zulk een voorbereiding die

algemeen karakter zou dragen,

was men

booselijk

't zij

uit

't zij

een

den mensch zou opkomen. Zoo

op het Semipelagiaansche pad geraakt, en

bracht den term van „voorbereidende genade" in discrediet.

De

juist

dit

stand der

Het uitgangspunt hgt in den toestand des menschen na den val. Desaangaande nu is het de Gereformeerde behjdenis, dat wel 's menschen wezen door de zonde niet kon aangetast worden, maar dat zijn natuur zoo algeheellijk door de zonde verdorven quaestie

is,

dat

Deze een

is

hij

niet moeilijk in te zien.

tot

alle

voor

God geldend goed

ganschelijk

onbekwaam werd.

noodlottige uitwerking der zonde zou alzoo onvermijdelijk,

iegelijk, tot

bij

elk en

op eenmaal doorgaande verharding en verstokking gevoerd

hebben, indien niet de gemeene gratie tusschen beide ware getreden, de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen