De gemeente gratie - pagina 444

MENSCH EN DIER.

440 ook weten. Maar drank, dan doet

als

dit,

eten en drinken. Aldus op

Job

10

(hfdst.

:

mij gedaan, en

uw

maar

stoffelijk,

spijs of

Hij doet het door ons, doordien wij

en evenzoo op geestelijk gebied. Als

„Benevens het leven hebt Gij weldadigheid aan opzicht heeft mijnen geest bewaard," dan drukken die zegt

12)

moet worden door

datzelfde bloed gevoed

God ook :

woorden de gemeene gratie uit, die rechtstreeks waakte over Jobs zielsleven. Maar als David in Ps. 23 jubelt: „De Heere is mijn Herder, mij zal niets ontbreken," dan onderstelt dit beeld van den herder, dat de schapen der kudde zelf spijs weten te nemen, als maar de herder ze op de goede plek of op de grazige weide brengt. Het schaap zelf weet niet, waar een malsche weide en het vette .kruid is dat weet de herder alleen. Maar als de herder zijn kudde derwaarts heen heeft geleid, speurt de kudde aanstonds, dat het in die weide goed en grazig is, en dan steekt de herder zijn schapen het gras niet tusschen de tanden, maar dan moeten de schapen het zelf afbijten, vermalen en straks door herkauwen tot gereed voedsel bereiden. God had het natuurlijk ook anders kunnen inrichten, en ook dier en mensch kunnen voeden, gelijk Hij een plant voedt, maar zijn bestel was anders. Zijn bestel was, dat dier en mensch voor een zeer aanmerkelijk deel, zelf meê zou werken in het werk zijns Gods. Dat we beginnen met dier en mensch hier op één lijn te stellen, kan niet anders. Juist dit moest duidelijk op den voorgrond staan, omdat we eerst daarna helder kunnen inzien, waarin mensch en dier ten deze verlaatste

;

schilt;

een verschil, dat Jezus

zelf zoo klaarlijk heeft

aangeduid, toen

sprak van de vogelen des hemels dat ze hierin van ons onderscheiden dat wij wel,

zij

niet, zaaien

woorden vat ge

van

die

niet

eerst

Ook

zijn,

en maaien, arbeiden en spinnen. Maar den zin

niet,

of althans ge loopt er over heen, zoo ge

het u duidelijk maakt,

in

hoever de zaak

bij

dier en

eender staat. Voor wat het eten en drinken aangaat wezen op.

hij

we

mensch

hier reeds

het dier strekt zich, meest bei met bek of muil en poot, naar

uit, en het water of de melk slorpt het op met tong Ook het dier doet alzoo iets. De spijs en drank vloeien niet vanzelf hem. Maar meestal gaat zelfs bij de voeding de werkzaamheid van het

het gereede voedsel

en in

lip.

Het dier zoekt zijn voedsel, zoekt het water, en vangt soms met wondere list en behendigheid, soms zelfs met zeer groote inspanning van kracht, ja met levensgevaar. De list der menschen om het dier te vangen, berust zelfs in den regel op dezen trek, dat het dier zijn voedsel zoekt, en zoo het honger heeft, alles voor het vinden van voedsel waagt. Tot op zekere hoogte kan men zelfs van bereiding van voedsel door het dier spreken. De vogel en de aap pellen het van pel dier niet verder.

zijn

prooi,

voorziene voedsel

deelen het

om

eer ze het aan

af,

eer ze het nuttigen.

het klein te maken.

hun jongen geven.

Andere dieren scheuren en

ver-

De vogels kauwen en bevochtigen het, En bij de mier, de spin enz. is er zelfs

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen