De gemeente gratie - pagina 164

:

jEzus' EN rome's rechtsbedeeling.

160

wilde, nomadische leven te laten varen, op vaste plaatsen te gaan w^onen,

en

in akkerbouw^, bedrijf

en handel een levensbestaan te vinden. Dit

leven toch, dat aan vaste woonplaatsen gebonden

behoefte met zich,

om

is,

stillere

brengt vanzelf de

macht in het bezit van zijn moet zekerheid bezitten, dat

zich door een ordelijke

zien. Wie zaait, kunnen maaien, en dat niet een ander zijn oogst rooven komt. En toen nu op die wijs inwendig en uitwendig de geest des menschen op het aannemen van een regelende orde in de samenleving was voorbereid,

huis

en erf beschermd te

hijzelf zal

heeft

God de Overheid

ingesteld, en in die

Overheid het hooge, zedelijke

karakter van de menschelijke orde der samenleving belichaamd en bezegeld. Immers het was niet maar de vraag, of men niet over en weder elkander het rustig bezit van leven en eigendom waarborgen kon,

maar heel anders

van ons afhing, hoe hadden te buigen onder we allen saam maar dat wilden, we samenleven ingesteld. De overtuiging leven had een orde die God voor ons menschelijk moest gewekt, dat het recht geen product van onze willekeur, maar een of al

dan niet het besef zou opwaken, dat het

inzetting

Gods was, waaraan we ons hadden

niet

te

onderwerpen.

En

juist

daaruit moest de hooge gedachte opkomen, dat de overtreder tekeer moest

gegaan, niet omdat

God

hij

ons benadeelde, maar overmits

hij zich

aan de van

gestelde rechtsorde vergrepen had. Eerst op die wijs kon de heer-

schappij

van de physieke kracht en menschelijke gemeenheid vernietigd, getemperd worden, en de heerschappij van een onzichtbare,

of althans

geestelijke

rechtsorde

onder menschen worden hersteld.

En

dit

nu gaf

God ons in de Overheid, die Hij bestelde, die zijn dienaresse was, en aldus op het recht onder menschen een heiligen stempel drukte. Het recht zou zijn niet een peuterend schikken en plooien tusschen duiven en haviken, hoe ze goedschiks kwaadschiks het saam zouden uithouden, maar het tot heerschappij komen onder menschen van de orde der samenleving die God voor hen besteld had. Tevens moest daarom de Overheid voorzien zijn van

een macht sterker dan de macht van den sterkste onder hare onderdanen. De Overheid moest desvereischt den sterksten arm breken kunnen, om het recht door te zetten en te wreken, en den zwakste tegen den sterkste te beschermen. In alle geweldpleging dook weer de dierlijke rechtsorde

en deswege moest de Overheid met zulk een volstrekte overmacht bekleed zijn, dat zij in den regel reeds door den indruk van haar majesteit op,

den sterke, die kwaad wilde, zwakste alle vrees ontnam.

in

bedwang

hield,

en juist daardoor den

Nu heeft deze instelling, door de gemeene gratie, van de rechtshestelUng en de rechtshandhaving door de Overheid ongetwijfeld noch terstond, noch ook overal, noch duurzaam een idealen toestand

in

het leven ge-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen