De gemeente gratie - pagina 619

;

DE VOLEINDING DER EEUWEN.

dat er een zeker aantal eeuwen noodig waren, maar nog geenszins

tijd,

dat

615

duur zóó breed moest zijn, en dat dit aantal eeuwen zóó ver We hebben nu reeds heugenis van zestig lange

die

moest gerekt worden.

eeuwen en aanwezig

komen,

we

gelijk

om

geweest, zoowel

zijn

om

als

eeuwen ruimte

aanstipten, zou in een tiental al

wapenrusting tegen het

de gansche

te over

de uitverkorenen ten leven te doen

aan ons te

lijden

openbaren.

De aandacht

dient

daarom gevestigd

worden op een heel ander

te

met het oog op dezen langen duur der wereld,

begrip,

dat ons,

Schrift

zelve geopenbaard werd,

in

de

Christus spreekt van de voleinding

als

der wereld. Dit begrip van „een voleinding der wereld" komt ook voor in het afscheidswoord van Jezus zie,

ben met ulieden,

ik

en zou

bij

de instelling van den heihgen Doop: „En

de dagen,

alle

tot

aan de voleinding der wereld,"

zeggen nog eenvoudig kunnen opgevat worden, als beteekende

in dat

het de beëindiging van deze bedeeling zonder meer of korter gezegd: als

tijdstip,

alles

het uit

einde.

zou

Het zou dan

zijn.

den afloop der eeuwen

;

dan het

niets aanduiden

En evenzoo

zou

men

eind-

het nog kunnen op-

Zeg ons, welk

vatten,

als

de discipelen in Matth. 24 3 vragen

teeken

zijn

van uwe toekomst en van de voleinding der wereld^" Zelfs

zou

men

:

uit

deze vraag der jongeren

„De voleinding der wereld" een

mogen

destijds

:

zal het

afleiden, dat de uitdrukking:

gangbare uitdrukking was, waaraan

geen andere beteekenis gehecht werd, dan die van het einde, genomen als tijdstip, waarop deze bedeehng zou ophouden en de wereld zou ver:

gaan.

Maar

ware

al

het,

dat Jezus somwijlen ook deze uitdrukking uit

het gewone spraakgebruik hebbe overgenomen, toch toont Matth. 13 ons, dat Jezus, gelijk in zoo menig ander woord dat

hij

van

tijdgenooten

zijn

overnam, ook in deze uitdrukking een geheel anderen, een veel dieperen zin heeft gelegd.

Dit deed onze Heiland naar aanleiding van de gelijkenis van het onkruid

in de tarwe. In die gelijkenis

wordt zaad

uitgestrooid.

is

Op

sprake van een akker.

Dat zaad ontkiemt en wast

gaat door totdat de aire in den halm gerijpt

is.

Dan

is

op.

het

dien akker

Dat opwassen

tijd

des oogstes,

en dan worden de schoven door den sikkel afgesneden en bijeenvergaderd.

Ziende op

beeld van den akker, zegt Jezus nu

dit

:

Die akker

de voleinding der wereld, en de maaiers

en de oogst

is

„Gelijker wijs

dan het onkruid vergaderd wordt, alzoo ook

de

voleinding

Hiermee nu

der wereld.

om

te

de wereld,

de engelen.

zal het zijn in

hooren, die hoore."

gaat, gelijk ge terstond ziet, een geheel ander licht over die

voleinding op. Hier toch

van een

Die ooren heeft

is

zijn

tijdstip,

is

voleinding volstrekt niet alleen het aangeven

maar onderstelt en

sluit in zich

een langzaam proces van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen