De gemeente gratie - pagina 105

DE PRAEDESTINATIE IN VERBAND MET „ALLE DINGEN".

101

overbrengen naar de heilsleer, en daarin achtereenvolgens moeten handelen van de wedergeboorte en van de bekeering. Dit echter deed men niet. Aan het oude kader gewoon, bleef men in de heilsleer alleen over de Boete en het Geloof handelen; en hieraan

wedergeboorte

niet tot

feitelijk

vraagstukken die

hierbij

sprake

ter

is

het te wijten, dat het stuk der

ontwikkeling

komen

is

geraakt,

men de

en dat

veeleer behandelde

het

bij

geloofsvermogen.

Daarom kan het ons

allerminst verwonderen, dat ook het leerstuk der

Voorbeschikking bleef behandeld worden

in den ouden trant, en naar de geldende opvolging, als in hoofdzaak op de zaligheid der verkorenen en op de verdoemenis der verlorenen doelende. Er brak natuurlijk ook in

de dagen der Reformatie wel veel strijd zelfs;

maar

strijd

over dit diepzinnig leerstuk

karakter van de praedestinatie en haar volstrektheid. Er rees

de vraag, of

uit,

en

die strijd gold schier uitsluitend het onafhankelijke

God de Heere

in

zijn

voorbeschikkend besluit

strijd al

over

dan niet

afhankelijk ware geweest van iets in den mensch, zoodat feitelijk door

het voorgezien geloof in den mensch het besluit Gods bepaald werd.

ook werd eenerzijds staande gehouden dat het besluit volstrekt was,

En d. i.

dat het én alle middelen, én de volledige uitkomst, tot in de enkele per-

sonen

toe,

vastelijk

bepaalde; terwijl anderen daartegenover beweerden,

dat het besluit wel zekere conditiën stelde en zekere middelen aanwees,

maar dat de

finale

uitkomst ten opzichte van de enkele personen niet in

het besluit begrepen was.

Over deze twee punten

toen principieel, eenerzijds

met de Roomsche godgeleerden en

is

door onze vaderen anderzijds

met de Remonstranten gestreden. Zij hielden vol, dat een afhankelijk en niet volstrekt Besluit in God geen Besluit was, en hebben dientengevolge in hun Dogmatiek deze beide stukken der waarheid breedvoerig uitgewerkt, en soms tot driemaal achter elkaar, eerst bij de Praedestinatie, daarna bij de Verkiezing, en eindelijk bij de Yerrverping herhaald. Doch juist doordat al hun aandacht op de behandeling van deze twee vragen was saamgetrokken, lieten ze zich met de verdere uitwerking van dit leerstuk niet in. Ze hadden daar kracht noch tijd voor. De uitbanning van de Arminianerij vorderde al hun inspanning. En toen op de Sjmode te Dordrecht de overwinning op de Arminianen behaald was, volgde er een tijdperk van vermoeidheid en verslapping, waarin

men

weinig anders deed

dan de mannen van vóór Dordrecht eenvoudig naschrijven.

Een tweede oorzaak kwam

hierbij.

Voor de gemeente Gods, en voor de

enkele personen in de gemeente, en zoo ook voor de prediking, drong zich

op niet onnatuurlijke wijze,

juist dese zijde

naar den voorgrond. De wakker geworden

van de praedestinatie steeds

ziel

vraagt allereerst en

aller-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen