De gemeente gratie - pagina 66

TEMPERING VAN DE ZONDE.

62

Hoe

ontzettend het dan ook

er nooit eenige

zonde

om

zij

in te denken, toch is het zoo, dat

God

volvoerd dan met krachten, die door

is

ge-

schapen en in stand gehouden veerden, ook op het eigen oogenbhk dat de zonde gepleegd werd. Want wel konft in de Heilige Schrift ook hier en daar een voorstelling voor, alsof God in enkele gevallen opzettelijk tot zonde aanport en prikkelt, en het derhalve dualistisch ons voorkomt, als werkte de zonde zelfstandig en uit eigen hoofde en uit eigen krachten, en als ware het God, die den zelfstandigen bezitter van deze zondige

om ze tot zonde te we dan ook geen leerontwikke-

krachten eerst door prikkeling er toe brengen moest, gebruiken. ling,

Maar

in zulke verhalen

vinden

geen waarheidsopenbaring, maar alleen een mededeeling in menschevorm, en de analogia fidei eischt dat we al zulke voorstellingen

lijken

uitleggen naar de opzettelijk gegeven openbaring. Als er staat, dat iets

berouwt", dan eischt de analogia

fidei,

dat

we

„Gode

dit uitleggen

naar

den opzettelijken openbaringsregel „God is geen mensch dat Hem iets berouwen zou. Bij Hem is geen verandering noch schaduwe van omkeering". Die methode is de eenig ware. Verhalen, berichten en mededee:

worden door de Heilige

lingen

Schrift gemeenlijk in het kader

van onze

menschelijke voorstellingen gezet, maar altoos moeten die voorstellingen, zult ge tot

absolute

den waren achtergrond doordringen, vertolkt worden naar die

voorstelling,

ons in de bepaalde waarheidsopenbaring ge-

die

geven wordt. Zoo dus ook,

wegen dwalen", dan

is

als er staat:

„Waarom

ook dat God David aanporde

of

doet Gij ons van onze

om

het volk te tellen,

maar moet

die voorstelling als menscheïijk te waardeeren,

tolkt naar

den

regel, dat alle

krachten Godes

zijn,

ze ver-

en dat de omgekeerde

werking van Goddelijke krachten in de zonden der menschen, door

kan worden vrijgelaten of ingetoomd. Scherp genomen kan men dan ook „bovennatuurlijk"

is.

Ze

is

overgelaten,

in haar gelegde

d.

w.

gemeene

gratie

zeer zeker alzoo te noemen, in zooverre ze van

God naar ons menscheïijk zelve

niet zeggen, dat de

Hem

z.

geslacht uitgaat.

werkende met

De

gevallen natuur aan zich-

niets anders

dan de door God

krachten, en ook, die krachten geen andere heerschappij

uitoefenende dan die van den gevallen mensch uitgaat, zou pijlsnel in den

afgrond des verderfs wegglijden. Er

tredende daad Gods,

die, in

is

dus metterdaad een tusschenbeide

haar motief, niet middellijk maar onmiddellijk

werkt. Middellijk zou de werking

zijn,

indien het motief,

wilskracht van het ik van den mensch uitging, in

zooverre

God de werking der krachten

aandrift, niet

niet

maar

ze

is

d.

i.

de bewegende

hier onmiddellijk,

aan het impuls, niet aan de

aan de heerschappij van het zondig

ik

en aan de neiging der

maar de zondige doorwerking door opzettelijke kracht tegenhoudt en stuit. Zooals de voerman op steile bergwegen weet, dat het wiel van zijn wagen, eenmaal aan het rollen, met steeds versnelzondige natuur overlaat,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen