De gemeente gratie - pagina 95

91

DE GEMEENE GRATIE EN DE PRAEDESTINATIE.

Ook

drijven.

zullen als ideaal stellen, dat het hoogere genadeleven ons

zij

Maar om

eigen leven w^orde.

dit ideaal mogelijk te stellen,

met ons beleden, dat onze natuur op wil

of

zijn,

men, dat

om

onze

in

die hoogere

genade was aangelegd,

oorspronkelijke natuur de gegevens aanwezig

hoogere genadeleven, deze hoogere geestelijke werkingen

dit

in

nemen.

zich op te

In verband hiermede achten

we

het dan ook een besliste fout, dat

men

de voorverordineering of in het leerstuk van de praedestinatie dusver

in

op de particuliere genade, en niet ook de gemeene

te eenzijdig gelet heeft

gratie in de voorverordineering heeft opgenomen.

verder gaan, en de vraag stellen, niet eenigszins in strijd

als

moeten we nog

Zelfs

of ook onze Gereformeerde dogmatiek

met de Heüige

uitsluitend heeft opgevat, of

moet dan ook

Schrift,

de voorverordineering bijna

een besluit Gods omtrent het eeuwig wel

wee van zijne redelijke schepselen. Het feit valt niet te betwisten. Welk breeder werk over de „stelselmatige Godgeleerdheid" ge ook van

Gereformeerde

ge vindt altoos de voorstelling, alsof de prae-

zijde opslaat,

alleen dienst

destinatie

de verwerping

doet,

verkrijgen.

te

om den

achtergrond voor de verkiezing en

Het onderscheid tusschen praedestinatie en

komt dan ook gemeenlijk niet al te sterk uit. En die schrijvers, beide leerstukken afzonderlijk hebben behandeld, verloopen bijna allen

verkiezing die

in overtollige herhaling. In

dezelfde

stellingen,

hoofdzaak bespreken ze

dezelfde

tegenwerpingen,

Dit kon ook niet anders. Zoo lang

schepping Gods

prijs

geen andere vraag en menschen

stelt

beide onderwerpen gevolgtrekkingen.

toch in zijn gedachten de overige

mensch en engel let, en zich nu dan deze: waarop het bestaan van deze engelen

geeft,

uitloopen,

zal

men

bij

dezelfde

alleen op

dan beweegt men zich

in

een aparten kring,

en laat het organisch verband tusschen het redelijk schepsel, en de schepping Gods als geheel genomen, varen. Bij zulk een voorstelling wordt de zaligheid der uitverkorenen

gericht wordt. als

die

En

heel het

dan hoofdzaak. Dat

te

het doel waarop alles

werk der genade komt

een hulpmiddel waarvan God zich bedient, zaligheid

is

om

niet anders voor,

dan

de uitverkorenen tot

brengen. In dien gedachtengang nu

is

het lot der ver-

lorenen bijzaak, in zooverre te hunnen opzichte niet anders geschiedt, dan dat de geestelijke pestilentie, waaraan ze lijden, tot den eeuwigen dood in hen doorwerkt. Over hen is verder niets te zeggen dan dat ze niet gered worden, en voor het overige worden ze slechts pro memorie uitgetrokken. De uitverkorenen daarentegen roepen om een breede actie van Gods zijde. Zij

zijn

in

zonde ontvangen en geboren, en toch

zijn

ze

verkoren, en

moeten dus tot de heerlijkheid worden geleid. Voor dit doel gaat alzoo de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen