De gemeente gratie - pagina 256

DE KERK ALS INSTITUUT. ORGANISME.

252

gedachte

dat er niet

uit,

of verband; dat er niet

is

saamlijmen of aaneenrijgen alleen

saambinding

is

;

maar dat

daar denkbaar en mogelijk

naderen,

is,

er

een

is

zulk een in elkaar groeien als

is

waar de twee

elkander liooren, op elkaar

bij

door een omgeslagen windsel

als

uitwendige bijeenvoeging; dat er niet

zijn

deelen, die tot elkaar

aangelegd, en eigenlijk reeds,

saamkwamen, eenzelfde soort leven gemeen hadden. De twee kanten van een wond grijpen elkaar terstond in liefde aan, en groeien zoo ineen, dat ge binnenkort van geen wond meer merkt, omdat eer ze

de twee stukken in

er tusschen

blijft

elkaar hoorden, een zelfde leven in zich droegen, en

bij

hun grondslag

gelijksoortig

waren aangelegd. Een

vezel,

een draad die

hangen, verhindert de ineengroeiing, omdat die er orga-

maar er vreemd aan is. En ditzelfde ineengroeien merkt ge nu ook, waar ge een stuk wond vleesch van uw arm op een wond gemaakt deel van den arm eens anderen legt. Ook die twee rauw

nisch niet

bij

hoort,

gemaakte deelen grijpen elkaar niet

omdat

ze, gelijk bij

in liefde

aan en groeien aanstonds ineen,

de eerst bedoelde wond, vooraf één waren, want

en de arm van dien ander waren twee en blijven twee. Maar ze groeien ineen, omdat ze in de eenheid van de soort, in de eenheid van alle menschelijk vleesch toch een saamhoorigheid en een oorspronkelijke

uw arm

eenheid bezaten, en die oorspronkelijke eenheid schuilt niet in de deeltjes,

in

want

in u

waren andere

cellen

dan

in

stof-

den arm des anderen, maar

de eenheid van aard der saamvoegselen en organische verbindingen.

in uw arm precies zooals ze dit deden in den arm des anderen. Dit was u met hem gemeen. Hierin bestond uw beider

Die werken, trekken, zuigen

oorspronkelijke eenheid, overeenstemming en saamhoorigheid.

hierdoor dat het stuk vleesch van vastzet en er

meê

uw arm

saamgroeit, omdat

ze,

in dien

En

het

arm des anderen

is

zich

zonder het te weten, reeds een

organische saamhoorigheid bezaten. Is

het hierdoor duidelijk geworden, dat

we ook

het organisme der

bij

kerk niet enkel op het mystieke Lichaam en het ingelijfde

op de organische verbindingen of sadnivoegselen ontstaat nu de vraag,

wat

dit

lid,

te letten

voor saamvoegselen

zijn.

maar ook

hebben, dan

En dan

bleek

reeds uit het gekozen beeld van het inentsel en van de wondgenezing, dat deze saamvoegselen oorspronkelijk in de natuur van plant en vleesch

moeten aanwezig zijn. Zeker men kan om de wond ook een gipsverband leggen, haar met zilverdraad saamrijgen, of windsel er omwinden, en ook dat gips, die draad en dat windsel houdt bijeen. Maar niet dat bijeenhouden is

het saamgroeien. Dat bijeenhouden strekt slechts

om

de altoos zoekende

deelen vlak bijeen te brengen, en het ineengroeien geschiedt geheel buiten gips,

draad of windsel om, door de werking van het bloed en van het

weefsel.

Ook

bij

het organisme der kerk

dingen of saamvoegselen dus niet zoeken

mag men in

cel-

die organische verbin-

wat uitwendig bijeen houdt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen