De gemeente gratie - pagina 635

DE TWEE LEVENSSFEREN DOOREENGEMENGD.

dat

om

ze, gelijk nu,

631

het verschil in afgeleide stellingen elkander verbijten

en vereten.

Men

heeft het Kruis

van Golgotha niet ten onrechte het middelpunt

der wereldhistorie genoemd. Dat punt waarop alle lijnen van het verleden

van waar alle lijnen voor de toekomst haar richting ontvingen. wat de Schrift noemt, dat de Christus Gods de Alpha en de Oméga is. De Alpha is de eerste letter van het Grieksche alphabet, de Oméga de laatste. Te zeggen dat de Christus de Alpha en de Oméga is, duidt uitloopen, en

Iets

alzoo aan,

dat de geheele reeks van ontwikkelingsstadiën, die door het

menschelijk geslacht of door de menschelijke historie doorloopen wordt,

door de ééne idee van den Christus Gods beheerscht wordt. Dat die reeks

van hem uitgaat, en op

Met deze algemeene

hem

uitloopt.

belijdenis

zijn

we

er intusschen niet.

heid toch, dat Christus het middelpunt der wereldhistorie alleen beleden worden,

verder brengt.

Men

maar

is

vaak beleden

in

optreden der kerk

zin, die

kan

niet

ons geen stap

verstond het dan zoo, dat Christus zich in de Chris-

kerk belichaamt, dat het resultaat van

telijke

een

Deze waaris,

is,

alle

vroegere historie het

en dat na het optreden der kerk de historie van

Europa deze negentien eeuwen geheel door de geschiedenis der kerk beheerscht is. Men verliest dan om het kleine deel van ons geslacht dat in Europa woonde, en dat eeuwen lang niet veel over de honderd millioen liep, het veel grooter deel der menschheid dat in Azië en Afrika leefde en worstelde, uit het oog, en beschouwt zelfs in Europa heel het maatschappelijk leven der vaderen als weinig meer dan als een appendix, een aanhangsel van het kerkelijk leven; en zoo komt natuurlijk het zelfstandig bestaansdoel van het leven der recht.

Gemeene

gratie in het minst niet tot zijn

Zoo heeft de Heilige Schrift het ons dan ook

Ook de

geleerd.

in

het minst niet

Heilige Schrift wijst ons telkens op de dooreenvlechting

van het leven der particuliere en der algemeene genade, maar dan openbaart ze ons tevens, hoe het vereenigingspunt van beide niet in Christus' geboorte te Bethlehem, maar in ligt.

Het

is zoo, in

zijn

eeuwig bestaan

hierop slechts zinspelingen voor, zoo

geen Jezus

in

zijn

als het

Eeuwige Woord

de Evangeliën van Mattheüs, Markus en Lukas b. v. als in

gelijkenissen openbaarde

komen

Matth. 13 staat, dat het-

verborgenheden waren, ver-

borgen van vóór de grondlegging der wereld. Maar

in Johannes' EvangeHe aanvang deze waarheid scherp belijnd op den voorgrond. Johannes begint niet met den Middelaar der Verlossing, maar met den Middelaar der Schepping. Hij gaat uit het standpunt der „Gemeene

staat terstond in den

gratie"

wordt

en komt eerst van daaruit op de „Particuliere genade." Daarna de apostoUsche brieven telkens dit verband weer opgenomen, en

in

ons in den Verlosser van zondaren de Middelaar der Schepping getoond,

door wien

alle

dingen geschapen

zijn,

en

in

wien aUe dingen ook nu nog

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen