De gemeente gratie - pagina 201

VOORBEREIDENDE GENADE.

197

heid komt uit onze wel verzwakte maar nochtans niet verdorven natuur;

en de ander: Deze bekwaamheid spruit op geheel

niet

uit

onze wel ten deele, maar

bedorven natuur; terwijl wij Gereformeerden zeggen: Deze

bekwaamheid dankt de zondaar, niettegenstaande zijn natuur in haar wortel is, uitsluitend aan de gemeene gratie Gods, die de consequente doorwerking van het bederf uit den wortel zijner natuur tijdelijk, en met verschil van graad, stuit.

geheel bedorven

Toegepast op het intreden

nu

dit

tot

het verschil dat

natuur van den zondaar niets

de

in

ziel

van de particuliere genade,

leidt

volgens Gereformeerde belijdenis, in de

er,

en uit de natuur van den zondaar niets

is,

kan opkomen, dat de particuliere genade zou kunnen uitlokken of aannemen, maar dat integendeel al wat uit de natuur van den zondaar opkomt, zich tegen de particuliere genade aankant en verzet. Zelfs een dispositio praeviens

ad conversionein,

d.

i.

een voorafgaande geschiktheid

worden beleden. Er is naar onze belijdenis, op het oogenbUk dat God zijn hand aan den zondaar aanlegt, om hem ten leven te brengen, in hem niets, en er kan niets in hem zijn, dat, uit zijn natuur opgekomen, anders dan vijandig tegen deze daad Gods over zou staan. Wat de Heilige Schrift ons omtrent de vijandschap tegen God in het hart van den zondaar leert, moet geheel in dezen zin hekeering, kan door geen Gereformeerde

ter

verstaan worden.

Zij

zegt niet, dat er ook onder onbekeerden niet gevoel

van eerbied voor het Eeuwige Wezen kan

noch ook dat de onbe-

zijn;

keerde ondervraagd, zich altoos in boozen, vijandigen zin over den Vader de hemelen zal uitlaten. Integendeel, het

in

is

zeer wel denkbaar, dat ook

de onbekeerde lofhymnen op den God der Liefde

mee

zingt.

Maar wordt

bedoeld, dat, als de particuliere genade komt, die eischt dat

eeuvrigen dood bekennen

zal,

hij

van zichzelven

in plaats

er

hij zijn

prijs te

geven

en te willen sterven, zich veeleer tegenover God poogt te handhaven, en in

zijn

hoovaardij en trots zich tegen dien

God

die

hem

zoekt en redden

wil, als vijand overstelt.

nu zoo, dan spreekt het vanzelf, dat er op Gereformeerd terrein nimmer van iets, wat ook, in den zondaar sprake kan zijn, waardoor hij met iets ook maar van zijn kant het werk Gods zou kunnen tegemoet komen, om, medewerkende met God, het groote werk zijner toeIs

dit

nooit of

brenging ten leven tot stand te helpen brengen.

De zondaar

dat groote werk niet alleen niets toe, maar voor zooveel aan

poogt

hij

het te verijdelen. Zelfs al

is

hem

staat

er zekere dorst naar eeuwige zalig-

heid in hem, dan zal

bij

om om

verwerven, maar nooit zal

nog wel

brengt aan

zelf allerlei

andere heilswegen uitdenken,

gewonnen geven den door God verordenden heilsweg te verkiezen. Daar is hij niet voor, maar daar staat hij tegen. Door de enge poorte gaat niemand eigener die

zaligheid te

hij

zich

beweging binnen. Allen, zonder onderscheid, lokt de breede weg. En het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen