De gemeente gratie - pagina 240

DE GENADEMIDDELEN.

236

theorie ook thans toepassen op hen, die in ons eigen

midden buiten den

Christus wegsterven, en zoowel zijn Godheid als de Verzoening door zijn offerande steeds hadden geloochend, bestreden en als verwerpelijk ten toon Wij, Christenen,

gesteld.

hebben ons

aan het Woord te houden,

stiptelijk

En

en missen elk recht, hierop uitzonderingen te maken. ringen wijzen

we dan ook

af,

in

hardheid van hart, maar overmits

uit

we

ons eigen geloof ondermijnen en

breken zouden, bijaldien we, buiten de Schrift om, en stellige uitspraken,

een tweeden weg des heus

Maar anders kwam

natuurlijk

zulke uitzonde-

het minst niet uit gemis aan deernis of

in strijd

met haar

als mogelijk stelden.

de vraag te staan, als er sprake

viel,

van de volwassen Heidenen, maar van de kleine kinderen, die onder Heidenen, Joden of Mahomedanen zeg vóór hun tweede jaar wegsterven. niet

Op

deze

de regel der Schrift, dat alleen wie den naam van Jezus aan-

is

roept zalig kan worden, niet toepasselijk. Bij zulk een klein wicht toch

is

ook onder ons van een belijden van Jezus nog geen schijn of schaduw

men dus van tweeën één doen

aanwezig. Hier moet

regel niet toepasselijk verklaren, óf wel

alle

onze

:

den gestelden

óf

kleine,

vroeg

weg-

stervende kinderen in de zaligheid insluiten. Dit laatste nu doet niemand

en

men

ingaan,

geeft grif toe,

ook

met ons

hebben

al

in

dat zulke kleine wichtjens ter zaligheid ze

nooit

en daarom der verdoemenis

zonde ontvangen en geboren,

onderworpen, zoo volgt

kunnen

van Jezus gehoord. Zijn ze nu nochtans

hieruit, dat

God dezulken op een voor ons

onbe-

moet wederbaren, met het geloofsvermogen begiftigen, en hun deel moet geven aan de heilgoederen van Christus. En op dien grond nu is het, dat niet weinigen, met name in Amerika, thans neigen en over-

grijpelijke wijze

hellen

tot

de

dat alle zulke kinderkens,

stelling,

niet

alleen onder ons,

maar ook onder Heidenen, Joden en Mahomedanen, voor hun sterven door God ten leven verwekt worden. Hoeveel er echter in zulk een stelling zijn lijke

moge, dat ons menschelijk hart toespreekt, toch heeft geen Christekerk haar ooit

in

de Belijdenis opgenomen, en

dat wie zoo spreekt, meer beweert, dan toch

is

onzerzijds nooit geleerd,

mag

niet verzwegen,

verantwoorden kan. Vooreerst

hij

dat alle onder ons vroeg wegstervende

kinderkens zalig worden, maar alleen de uitverkorene. Dit ons besef wel geen enkel kindeken

maar het

zijn;

plaats

belijden

want

uit,

ze

kunnen

lui sluit

stelt

de zaak toch in een ander daglicht. In de tweede

onze

kerken, dat „geloovige ouders^' deze hope

bij

vroeg wegsterven van hun kinderkens hebben mogen, en ze zeggen zelfde

voor

allen verkoren

volstrekt niet

verband met het

het dit-

van de „ongeloovige ouders". Haar uitspraak houdt

Verbond en de

Ver bandsgenade, waar de Heidenen,

Joden en Mahomedanen natuurlijk buiten

vallen.

En

in

de derde plaats

ontbreekt alle rechtstreeksche aanduiding in de Heilige Schrift, waaraan

we

het recht zouden kunnen ontleenen,

om

zoo ver reikende stelling als

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen