Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

In Jezus ontslapen - pagina 104

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In Jezus ontslapen - pagina 104

2 minuten leestijd

wachtte u op eer ge er waart. En die woekerplaut blijft voortwoekeren, als ge er niet meer zijn zult. Die woekerplant was niet in Adam toen God hem schiep, maar het zaad van die woekerplaut is door Satan in Adam uitgestrooid. Door Adams ongeloof en ontrouw is ze tot ontkieming gekomen. Ze is van hem uit met al breeder vertakking in heel ons menschelijk geslacht ingeschoten. En ze zit nu ingevlochten in dat geslacht, in onze wereld, in onze maatschappij, in onze usantiën, in ons menschelijk bewustzijn, in alles. In al wat menschelijke levenskring is en menschen saambindt tot één gezelschap of tot één geslacht. Vandaar dat, Jezus alleen uitgezonderd, elk kind uit een vrouw geboren, geboren wordt in de takken en twijgen van die woekerplant; dat die takken en twijgen zich om elk kiiid en elk menscli slingeren; en dat. als iemand wedergeboren wordt, die woekerplant hem blijft omklemmen. Ook geeft die woekerplant zaad, en dat zaad maakt in elk menschenhart, dat er nieuwe loten uitschieten. En het onderscheid is nu maar, dat bij de wedergeboorte dat zaad van de woekerplant uit zijn hart uitgaat om er het zaad Gods voor in de plaats te brengen. Maar om hem heen blijven die takken en twijgen van de woekerplaut klemmen. En heiligmaking is nu, dat God reeds bij ons leven ons het snoeimes in handen geeft, om ons eenigszins vrij te maken en de hinderlijkste twijgen die ons het meest benauwen om ons heen weg te snijden. Zoo krijgen we lucht. En God geeft ons zijn kerk, de gemeenschap der heiligen, waarin nog veel meer ruimte gemaakt is, en waarin de takken en twijgen van de woekerplant lang die drukkende, benauwende, verstikkende macht niet hebben. Maar toch blijven we, tot aan onzen dood toe, in dien boozen strik verward. En de verlossing in onzen dood is nu, dat God ons in het sterven met heel ons wezen uit die dooreengewarde vertakking van de woekerplant uitlicht, er ons geheel vrij van maakt, en zoo teweeg brengt, dat geen enkele tak of twijg of doorn van die woekerplant ons meer kan aanraken. Tot zelfs in ons bewustzijn gaat dat door, want God snijdt in het sterven ook de herinnering aan uw zonden af. Ze zinken dan weg als in de diepte der zee, waarin niemand (en ook gij niet) ze meer vinden kan. ,

,

,

,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's

In Jezus ontslapen - pagina 104

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1902

Abraham Kuyper Collection | 292 Pagina's