De gemeente gratie - pagina 609

DER EEUWEN LOOP.

En nu was

leven.

toestand, waarin

er in

Adam

Adams

605

leven nog vooruitgang.

Maar

als

we den

verkeerde, nemen, niet gelijk die ten slotte wierd,

maar gelijk die was in de allereerste jaren, toen het Paradijs pas verdwenen was, en hij met Eva alleen, en met een paar nog hulpelooze kinderen, op de gevloekte aarde zich tegen een verwilderde natuur en

tegen de wild geworden dieren te beveiligen had,

ment

tot

zijn

hulpe,

als

met

zijn

om

zonder eenig instru-

handen, aan de aarde

ontworstelen, dan gevoelt ieder toch

bij

het indenken, hoe

existentie na den val bitter hard en hopeloos verlaten

Ware

zijn

brood

Adams

te

eerste

moet geweest

zijn.

daarin nu geen verandering gekomen, ware daarop geen ontwikke-

geen vooruitgang gevolgd, en hadden de eeuwen die daarna kwamen,

ling,

opgeleverd dan het altoos weer verschijnen van nieuwe menschen-

niets

paren,

gedoemd om

denzelfden toestand hun pijnlijk bestaan

in geheel

voort te zetten, waartoe zou dan zulk een redelooze repetitie van menschelijke ellende

hebben gediend?

Neen, zou er op den val een menschelyke Historie volgen, dan moest er iets heel anders gebeuren,

om

uit

dan moest de mogelijkheid ontsloten worden,

den toestand waarin men was allengs

uit

te

komen, en

in

een

anderen, meer gewenschten toestand over te gaan. 'Zoo alleen verkreeg elke

nieuwe eeuw van menschelijke existentie een doel, een taak, een had van een vorige eeuw het verleden over te nemen, en dit

roeping. Zij

gezuiverd en veredeld, en verrijkt met nieuwe vinding, aan de eeuw die

dan komen zou over

En

te leveren.

bleek nu, dat op die wijs elke komende

eeuw den door vroegere eeuwen begonnen bouw

voortzette, en toonde de

uitkomst dat dit niet uitliep op een los op elkaar stapelen van steenen die

weer uiteenvielen, maar dat

saam, ten slotte vaste

lijnen,

als resultaat

muren

in

van den arbeid veler eeuwen

het lood gezet, en een gevel die

kwamen, dan trad aan het licht, hoe deze arbeid der eeuwen onbewust door een ongezienen Bouwmeester geleid werd; en juist die ongeziene leiding, die deze Opperste Bouwmeester aan het werk aller eeuwen gaf, maakte dan het leven der menschheid in deze eeuwen tot een Historie. Onze vaderen beleden dit van oudsher in het stuk van Gods sprak, te voorschijn

Besluiten. In die

Besluiten lag alles vast en bepaald. Niets kon in der

eeuwen loop uitkomen,

tenzij uit die Besluiten

sluiten. Iets dat aanzijn of

dan

in die

en overeenkomstig die Be-

wezen zou hebben buiten

Besluiten stond, of tegen die Besluiten

in,

die Besluiten, anders

scheen hun volstrekt

ondenkbaar. En evenzoo beleden ze van cüe Besluiten zelve, dat ze niet

de uitdrukking waren van onsamenhangende willekeur, maar dat Besluiten

in die

met de hoogste wijsheid én het einddoel gekozen, en op dat

einddoel alle ding als middel gericht was.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen