De gemeente gratie - pagina 107

DE PRAEDESTINATIE

VERBAND MET „ALLE DINGEN".

IN

Rom. 9 22 en

uitspraken van den heiligen apostel Paulus in

gezegd te hebben, indien ze

alles

als doel

:

103

23,

oordeelden

voor de verkiezing en de ver-

werping wezen op de openbaring der barmhartigheid en der gestrengheid Gods. Gevolg waarvan dan ook geweest is, dat ze in de leer der Voorbeschikking óók wel den Christus, en

en

fcijn

opstanding, en

maar

inlaschten,

dit

vleeschwording, en zijn zitten ter

onder geen ander

alles

„bestelde genademiddelen",

als

zijn

hemelvaart, en

zijn

om

zijn sterven,

rechterhand Gods

licht lieten

voorkomen, dan

de zaHging der uitverkorenen te ver-

wezenlijken.

Het

nu tegen deze

is

eenzijdige en beperkte opvatting

van het besluit

der Voorbeschikking, dat verzet moet worden aangeteekend, niet het minst in

naam

mensch

der Heihge Schrift zelve. uit

de overige schepping;

de overige schepping glippen. schepping, wordt de

men

Op

samenhang

Op zulk een wijs toch isoleert men den men neemt den mensch apart, en laat

die

manier wordt de eenheid van Gods

in zijn heilig bestel

wat God vereenigd heeft. De wereld

is

niet

verbroken, en scheidt

maar een

zilveren schaal

waarop de gouden appelen een oogenblik zijn neergelegd, om ze er straks weer af te nemen; of, zonder beeldspraak, de wereld is niet maar een schouwtooneel waarop de mensch tijdelijk optreedt, om straks heel dat schouwtooneel weer af te breken, en alleen den mensch over te houden, maar de wereld die God schiep, en de mensch dien Hij in die wereld plaatste, vormen één organisch geheel. God schiep „den hemel en de aarde", en die hemel en die aarde maken saam het instrument zijner glorie uit. Die aarde en die hemel, zijn niet zonder den mensch, maar ook die

mensch

is

niet zonder die aarde

het oog alleen de glinstering der nisch één

is

ziel

en dien hemel denkbaar. Gelijk wel openbaart,

met heel het lichaam, zoo ook "

is

maar toch dat oog

orga-

de mensch wel, als naar

openbaring van Gods scheppende almomensch toch niet denkbaar zonder die wereld, wier orgaan en priester hij is. Hij is verwant aan het dierenrijk, verwant aan het plantenrijk, verwant aan het delfstoffenrijk. Hemel en aarde zijn in den mensch als in één brandpunt geconcentreerd. God heeft wel twee aparte dingen geschapen, eerst het heelal, en voorts den mensch bij en in dat heelal, maar dat heelal en dien mensch schiep Hij toch als één geheel. Noem dat heelal een machtig mystiek hchaam. dan is de mensch in dat Uchaam Jiet hart, waarin het leven klopt, den mond waardoor het heelal ademt, het oog waardoor dat heelal ziet. Maar hoe hoog ook de centrale plaats zij, die de mensch in dat heelal inneemt, ge moogt noch den mensch van dat heelal noch dat heelal van den mensch afscheiden. De mensch is geen schepsel, dat op het heelal als schip, op de haven der eeuwige ruste aanstuurt, om, is hij in die haven aangekomen, het schip vaarwel te zeggen, d. i. om alsdan aan het heelal den rug toe te keeren, en nu voortaan

Gods beeld geschapen, de

gendheid, maar ook zoo

is

rijkste

die

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen