De gemeente gratie - pagina 155

151

JEZUS' LEVENSOMGEVING.

De

beeldspraak, die aan de natuur ontleend wordt,

niet toevallig.

is

Integendeel, als Jezus die beeldspraak gemist had, als er de stoffe niet

om

voor bestaan had, en onze Heiland alzoo genoodzaakt ware geweest, de waarheid Gods

afgetrokken begrippen

louter

in

en zou wat

niet de lielfte ervan ons zijn aangezegd,

er

bij

helfte

de jongeren, zijn

bij

de schare, en

kringen nog van het Evangelie bleef, dan

beeldspreukig

gezegde,

ons nog aanzeide,

hij

de afgedoolde

in

zelfs

het een gelijkenis of een

is

een dier roerende

of

zou

te deelen,

de navolgende geslachten niet ter

bij

nu nog vraagt, wat

ingegaan. Als ge

mede

verwijzingen

als

naar de

vogelen des hemels of de leliën des velds. Denkt ge dan ook, dat niets van dat alles Jezus ter beschikking had gestaan, en dat

had in begrippentaal,

gelijk

Johannes

hij

steeds gesproken

den aanhef van

in

zijn

Evangehe,

zoo zou de prediking van het Koninkrijk der hemelen aanstonds gestuit zijn,

slechts door zeer enkelen voor een klein deel in zich zijn

en nimmer

zijn

weg gevonden hebben

van begrippen wars, alleen

in

opgenomen,

duizendmaal duizenden,

tot die

die,

de voorstelling leven.

En ook dit nu is weer allerminst toevalhg, maar hangt rechtstreeks samen met de scheppingsordinantie Gods. Heel de natuur is symbolisch. D. w. z. heel de natuur draagt een zinnebeeld van het geestelijke. Er zijn twee levens: een

geestelijk onzichtbaar, en

dat leven van natuur en geest schiep

God

een in

zinlijk zichtbaar

leven; en

onderHng verband. Het ééne

draagt de beeltenis van het andere. Het geestelijke spiegelt zich in het natuurlijke, gelijk

het geboomte aan den oever zich spiegelt in het rustig

onbewogen watervlak. Of, dieper nog opgevat: God schiep de natuur, niet opdat er vrucht en bloem zou zijn, maar om in die natuur zijn eigen wijsheid en almachtigheid te openbaren. In de natuur schijnen de deugden onzes Gods door, niet toevallig, maar omdat Hij ze er in uitstraalt. Het zinnen Gods in het rijk der natuur zinspeelt op het zinnen Gods in het geestelijk Koninkrijk.

En waar

wij

menschen,

als

naar

ziel

en lichaam bestaande,

zoowel aan het onzichtbare als aan het zichtbare leven deel hebben,

natuur er op aangelegd, telijke

te

er op geschapen

geven. Tot in onze menschelijke taal gaat dat door.

over onze lippen komen, behooren tot het ten,

is

de

om ons het geestelijke te verklaren, en het geesom het rijk der natuur voor ons zijn beduidenis

gewaarwordingen en gevoelens

die

rijk

we

in

De klanken

die

der natuur, maar de gedachdeze klanken voor anderen

vertolken, zijn onzienlijk en onzichtbaar van aard.

Hieruit volgt, dat het Koninkrijk

de taal der natuur voor

zijn

Mattheüs opmerkt, dat Jezus

Gods

in onze zondige

wereld inkomende

openbaring niet missen kan. Gelijk de apostel in zijn gelijkenissen

geopenbaarde dingen die

verborgen waren van vóór de grondlegging der wereld, zoo lag metterdaad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen