De gemeente gratie - pagina 264

DE VOLKSKERK.

260

hun gezelschap buiten het leven der menschheid

maar

eigenlijk

uitstaande

met het leven dat Sekte

heeft.

is

blijft,

hier op aarde geleefd wordt, niets

meer

bij

zulk een kring dan eerst, als ze ophoudt in

Jezus te belijden den Zoon des menschen. dat het juist deze sekten

valt,

plaatsen, en zichzelven

vergissing nog op aarde

aanzien voor een heilig kringetje, dat

En daar nu

niet te

die het stelligst tegen de Volkskerk,

zijn,

idee en als verschijnsel, in verzet zijn gekomen, heeft de Volkskerk

als

er geen geringe kracht aan ontleend, dat ze gedurig de keuze Blijft is

ontkennen

bij

kon

Ook

want, zoo ge mij verwerpt, wordt ge sekte.

mij,

mannen der Volkskerk het

sinds 1834 en 1886 gedurig door de

stellen:

ten onzent verwijt

tegen ons geslingerd, dat wij niet anders bedoelen, dan op de manier der Labadisten, een sektarischen kring van enkel heiligen te vormen, en toen

de Haagsche Synode in 1886 Dr. Kuyper veroordeelde en uitwierp, hoofdverwijt ook tegen

hem

ontleend aan een zinsnede van

waarin voor het kleine Kuddeke

maar onder vervalsching van

is

het

zijn Confldetie,

het midden der wereld gepleit werd,

in

dit zijn

denkbeeld, als had

hij

geijverd voor

sektarisme.

Al moet dus de

strijd

tegen de Volkskerk onder zeer ongunstige om-

mag van

standigheden gevoerd worden, toch

Zoolang echter die

strijd alleen

van geestelijke

men

Want wel

het volkomen

daarbij zwak.

gadering der geloovigen"

is,

is

en dat

er,

dien strijd niet afgelaten. zijde juist,

gevoerd wordt, staat dat de kerk „de ver-

hoe rekbaar

dit

woord ook

ge-

nomen worde, voor de owgeloovigen of me^geloovigen in dezen kring geen plaats is, maar de belijdenis van het Verbond, die weer verband houdt met den organischen samenhang der geslachten, veroorzaakt hier tastbare moeilijkheid.

men

Stelt

zich

Pelagiaansch aan, en

aan de individueele personen houdend, dat verklaart en

belijdt

dan

wel het middel geboden,

hierin

is

persoonlijk in

stelt

men, zich enkel

de kerk alleen hoort, wie

Christus als zijn Heiland te gelooven,

om

uit te

kerk behooren, maar dan komt

niet tot de

in

maken, wie wel en wie

men ook

aanstonds met het

Verbond, met den samenhang der geslachten, en dus ook met den Kinder-

doop

in

tuigd,

conflict.

1.

Is

men

daarentegen, op grond der Heilige Schrift over-

dat de Verbondsgedachte niet

mag worden

prijsgegeven, 2". dat

de samenhang tusschen de geloovigen en hun zaad' een heilig organische verbintenis

is,

tengevolge

een

uitgaat, te zijn.

dan

die

moet geëerbiedyg-d worden, en

blijkt dit individualistisch

En evenzoo

Schrift de

stiptelijk

8.

dat dien-

kerk met enkel bejaardendoop van een valsch beginsel

stuit

men dan op

standpunt te eenenmale onhoudbaar het bezwaar, dat volgens de Heilige

kerk ook een beteekenis voor de wereld heeft, voor de ont-

wikkeling van haar menschelijk leven, voor haar burgermaatschappij, en

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen