De gemeente gratie - pagina 100

;

DE GEMEENE GRATIE EN DE PRAEDESTINATIE.

96

nemen

als

de verkiezing uit gevallen zondaars; en omgekeerd moest wel

een ieder die de zaak van Gods sijde indacht, met Gomarus

in

een raads-

genomen vóór de grondlegging der wereld, de verkiezing verstaan

besluit,

óók de scheppingsordinantie beheerschende. Al de twist die tusschen

als

partijen over dit stuk getv^st

verder gebracht,

om

heeft de kerk dan ook geen schrede

is,

de eenvoudige reden, dat beide partijen uitgingen van

een tegenovergesteld standpunt.

De een stond

vierkant op den vlakken

grond omlaag; de ander bezag het geschil van den top der bergen, en

daarom konden

elkander niet verstaan. Het

ze

rijmd te zeggen, dat een theoloog van onzen of

om

ook

Dit

zich

als

tijd

eeuw een geheel anderen vorm

daarom ook zoo onge-

„bovenvaldrijver" zou

„benedenvaldrijver" tegenover

eenvoudig daarom zoo ondenkbaar, omdat

is

in onze

is

hem

zijn

te willen stellen.

dit diepzinnig

heeft aangenomen.

vraagstuk

Zij die

hier te

weer stelden, als hernieuwde hij, op dit punt, den gedachtengang van Gomarus, toonden dan ook noch den stand der quaestie, noch de strekking van zijn schrijven begrepen te hebben. Immers die strekking was nooit een andere, dan om aan te toonen, dat zich vergist, wie waant, dat Walaeus de khp waarop men hier dreigde te stooten, ontzeild had; en dat omgekeerd in Gomarus' stelsel als met den vinger op een zeer ernstig belang werd gewezen, dat niet mocht verwaarloosd worden. En dat belang school juist hierin, dat het verband tusschen de praedestinatie en het scheppingsbesluit niet mocht worden miskend. Om uit het vele dat hier in aanmerking komt, slechts twee punten te noemen, wijze men er in de eerste plaats op, dat de verbondsbelofte van „H en uwen zade" niet toelaat „de scheppingsordinantie van de geboorte lande, en zelfs in Amerika, tegen schrijver dezes zich te

der kinderen" natie

bij

de uitverkiezing uit het oog te verliezen.

toch eischt dat ook bepaald

zij,

uit

De

praedesti-

wat vader en wat moeder, en

wat omgeving, de verkorene het levenslicht zal zien, gelijk God tot Jeremia sprak: „Eer Ik u in moeders buik formeerde, heb Ik u gekend," hfdst. 1 5. Staat nu de geboorte van elk onzer in verband met het scheppingswerk, en met de ordinantiën die dit beheerschen en in stand houden, dan spreekt het toch immers vanzelf, dat het scheppingsbesluit en het verin

:

kiezingsbesluit niet te scheiden

zijn.

Dit vooreerst, en in de tweede plaats,

aUe menschen zijn gelijk. Er zijn soorten van menschen, er zijn typen van verschillenden aard, menschen van onderscheidenen aanleg, van zeer uiteenloopende talenten, reeds naar de temperamenten zijn ze ingedeeld.

niet

Nu

het natuurlijk voor de eeuwige heerlijkheid volstrekt niet onver-

is

scliiUig,

of

dering zal

de vergadering der volmaakte rechtvaardigen een saamvergazijn,

waarin

alle

deze schakeeringen en soorten van talenten

en temperamenten haar plaats vinden, leven,

dat

God

schiep,

luisterlijk

te

om saam

het volle rijke menschen-

doen schitteren,

of wel, dat ze alle

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen