De gemeente gratie - pagina 156

JEZUS' LEVENSOMGEVING.

152

de natuur van Godswege de afspiegeling gegeven van de dingen die in het Koninkrijk der hemelen ons toekomen zouden. Ware nu de vernieling van in

den vloek doorgegaan, en ware deze taal der natuur voor ons uitgewischt, of althans dit letterschritt der natuur geheel met doornen en distels overgeworden,

groeid

zou het middel

zoo

Koninkrijk der hemelen te openbaren.

Jezus

die

ontbroken hebben,

En ook

al

stelde

om

ons het

men, dat toch

sprake der natuur had kunnen kennen, wat zou het gebaat

hadden verstaan? Hij zou dan gesproken, maar wij hem niet begrepen hebben? Zou derhalve Jezus in staat zijn in de taal der natuur ons de dingen van het Koninkrijk Gods te openbaren, dan was het voor hem onmisbaar, 1". dat de natuur in haar vernieling gestuit werd, zoodat ze het geestelijke nog afspiegelen kon; 2". dat Jezus de natuur leerde kennen in een land, waar ze haar eigen hebben, indien

wij,

menschen, die

taal niet

nog duidelijk genoeg sprak; en 3. dat de schare die hem hoorde, aan die zelfde natuurtaai gewend was. Welnu, zoo greep het dan ook werkelijk plaats. De „gemeene gratie" heeft in het algemeen het ondergaan der taal

natuur in één veld van doornen en distels tegengehouden. Vernieling is er. Sommige streken des aardrijks zijn zelfs gansch verwilderd. Maar toch biedt het aardrijk nog steeds een zeer breeden zoom, die het natuurleven tot rijke ontwikkeling brengt.

Die natuurontwikkeling in

het Noorden. De koude

is in

drijft

het Oosten veel rijker en weelderiger dan

naar huis, zomerkoelte naar buiten. Vandaar

dat in het Oosten veel meer in de natuur geleefd wordt, terwijl de bewoners

van Groenland taal

zich

ternauwernood even buiten wagen. Daarom kan de

der natuur in het Oosten zooveel beter dan in het Noorden geleerd

worden. Het vele leven

in

de open lucht maakt voor het verstaan van de

men in het Oosten spreekt. Van jongs af wordt het kind er aan gewend. Men drinkt er het natuurleven met een diepte in, die ons vreemd is. En het is daarom buiten kijf, dat men juist in het Oosten zijn moet, om er den taal der natuur ontvankelijk en vatbaar. Dat kleurt heel de taal die

pracht van den sterrenhemel en de weelde der natuur ten volle in zich op te nemen. Welnu, dienovereenkomstig ziet ge dan ook, dat Jezus optreedt, of Noorwegen, veelmin nog onder de Eskimo's of in Siberië, een Oostersch land met een natuur vol Oostersche weelde. Meer nog, heel de voorafgaande openbaring, die Jezus' komst voorbereidde, en de geestelijke taal reeds formeerde eer hij optrad, was van meet af in het

niet in

maar

Zweden

in

Oosten saamgetrokken. En de lange

lijn,

die

van het Paradijs

tot

op de

kribbe van Bethlehem loopt, verlaat geen oogenblik de Oostersche wereld.

Toch

is

ook

in die

Oostersche wereld nog onderscheid. Onder de keer-

kringen, en zoo ook in onze Oost-Indische koloniën,

is

het leven der natuur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen