De gemeente gratie - pagina 150

JEZUS' TOENEMING.

146

dienstknechts heeft aangenomen. Reeds onder menschen komt het voor, dat er in ons een rijke kennis schuilt, en dat of door

oogenblik,

we

toch op een gegeven

bijzondere onstandigheden, de beschikking over deze

Denkt ge u een man van rijke gedachten, veelomvattende ongemeene wilskracht in den slaap, dan is natuurlijk in dien slaap zijn kennis niet weg, en zijn gedachtenwereld nog in hem, en zijn wilskracht nog in hem schuilende, maar zooals hij daar in den slaap nederligt, komt het niet uit en treedt het niet naar buiten. Zelfs komt het voor, dat in langdurige, ernstige, heel het wezen aangrijpende ziekte, de kennis missen.

geestesontvs^ikkeling en

organen

geestelijke

tijdelijk

worden, dat straks de recon-

zóó werkeloos

valescent eerst van lieverlede weer in zijn eigen herinnering terugkeert

en weer ingroeit strijdigs

in,

om

in

lag, al

volheid in

hem aanwezig

zelfs

in

zijn

ligt

dus niets tegen-

deze volmaakte Goddelijke kennis en Goddelijke machts-

de kribbe

ja

eigen gedachtenwereld. Er

zijn

eenerzijds te belijden, dat ook toen het kindeke Jezus in

was, en dat toch dit alles wegschool, niet uitkwam,

voltooide menschelijke natuur nooit anders dan zeer ten

deele uitkomen kon.

Finitum non capax

nooit het oneindige bevatten,

is

infiniti, d.

de beslissende

i.

:

Het eindige kan waaraan onze

stelregel,

vaderen steeds vasthielden, en deswege mag het nimmer voorgesteld alsof de menschelijke natuur van Jezus, die eindig was,

ooit

Godheid heeft kunnen openbaren. Het

was

zuivere licht

oneindige

zijn

in Jezus,

maar

het kon door het prisma zijner menschelijke natuur nooit verder uitstralen,

dan voor zoover die menschelijke natuur het het prisma

zijn

doorliet,

en in den

tirjt

dien

menschelijke natuur er aan gaf.

Staat het nu vast, dat onze menschelijke natuur een proces van groei

en ontwikkeling doorloopt, en niet anders dan door dien groei en die ontwikkeling haar volle afmetingen kan bereiken, zoo volgt hieruit,

om zich

.dat Jezus,

inderdaad en in der waarheid onzer één, Zoon des menschen, te in

gehoorzaamheid aan den Vader, en

uit hefde voor

zijn,

Gods wereld,

aan dien groei en aan die ontwikkeling moest onderwerpen. Dit is niet alzoo uit onmacht geschied, maar juist uit de machtsvolheid der Goddelijke

Het zoo straks gebezigde beeld van den slapenden wüjsgeer gaat bij derde van vergehjking door, want in den slaap is de denker lijdelijk, en de Zone Gods was én in zijn vleeschwording, én in

liefde.

hier dan ook alleen

zijn

menschelijke ontwikkeling

zelf in

dezen toestand

in.

actief.

Hij

wilde het zelf aldus. Hij ging

Het overkwam hem

niet,

maar

hij

zocht het

aldus. Hij zocht het vleesch en bloed der kinderkens. Hij zocht onze

men-

met de door God voor die natuur gestelde perken zocht dit alles omdat hij Gods uitverkorenen zocht.

schelijke natuur, en dus

en ordinantiën.

En

hij

Het was een nederdalen openbaren.

tot

ons,

om

in

ons de glorie

zijns

Vaders

te

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen