De gemeente gratie - pagina 395

GEBONDEN EN TOCH

heerlijkheid iiitbHnken, als er van verzet geen zal

geen beteugeling

zijn,

vrijheid

zelfs

van de kinderen Gods

komenste wijze

in

391

VRIJ.

schaduw meer

meer noodig

zal

bespeuren

te

wezen, en de hoogste

op de

dócirin zal uitschitteren, dat ze

vol-

het gareel van Gods ordinantiën zich voortbewegen tot

eeuwige heerlijkheid.

Maar

al

dit

is

zoo in de absolute belijdenis, het

subjectieve voorstelling die

we

niet alzoo in de

is

verkrijgen uit onze eigen levenservaring.

Die levenservaring toch komt niet anders voor dan uitsluitend

van zonde. In hope mogen we in

een toekomst, waarin

zalig zijn,

worsteling uit zal hebben,

alle

in

de sfeer

en vooruit ons gelukkig droomen

dat leven zonder worsteling voor ons nog

niet.

En

zij

feitelijk

het

al

bestaat

dat Gods

dieper ingeleide kinderen plekken in hun leven en stukken in hun jaren

kennen, dat ze een oogenbhk de worsteling waren te boven gekomen, en geestelijk voor

wind en

tij

afdreven, toch bleef ook zoo

strengeld door het leven der zondige wereld.

Hun

hun leven om-

leven stond niet op

maar was als ingeweven in het woelen eener zondige wereld; en daarom zelfs met het oog op die oasen in hun eigen geestelijk bestaan, konden ze van Gods Voorzienig bestel toch geen andere voorstelling hebben dan van een Voorzienigheid die worstelt met een verstoorde wereld, om haar te behouden en te heiligen. Dat nu maakt, dat de voorstelling van Gods Voorzienigheid, die we uit onze eigen levenservaring opdoen, feitelijk pas met het opkomen der zonde begint, en voor ons besef een einde neemt met het laatste oordeel. En hier nu is het punt, waar de Voorzienigheid Gods rechtstreeks met de gemeens gratie in betrekking treedt, en geen oogenblik zonder die gemeene gratie denkbaar is. Dit is niet zoo, wanneer ge in uw belijdenis de Voorzienigheid Gods absoluut denkt, want dan gaat ze lijnrecht door, ook daar waar geen gemeene gratie meer werken zal. Maar dat is wel zoo in uw subjectieve voorstelling, en onze Heidelbergsche zichzelf,

Catechismus toont genoegzaam, hoe ook de kerken, van deze

zijde

de zaak

beziende, de Voorzienigheid Gods in dien beperkten zin hebben opgevat.

In

onze belijdenis

(zie

de goede God, nadat Hij

13) staat het absoluut:

Art. alle

dingen geschapen had, deze niet heeft laten

varen, noch aan het geval of de heiligen wil

zonder

zijn

alzoo

stiert

ordinantie,

fortuin overgegeven,

maar

ze naar zijn

en regeert, dat in deze wereld niets geschiedt

hoewel nochtans God noch auteur

groot en onbegrijpelijk, dat Hij

Want

is,

noch schuld

macht en goedheid is zoo zeer wel en recht vaardighjk zijn werk be-

heeft van de zonde, che er geschiedt.

schikt

„Wij gelooven, dat

zijn

en doet, ook waar de duivel en goddeloozen onrechtvaardiglijk En aangaande hetgeen Hij doet boven het begrip des mensche-

handelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen