De gemeente gratie - pagina 116

;

VERBAND VAN PRAEDESTINATIE EN SCHEPPING.

112

dagen van Noach,

in de

eenmaal verwachtte waarin weinige (dat

is

zielen

acht)

als

de arke toebereid werd

behouden werden door het water;

waarvan het tegenbeeld, de doop, ons nu ook behoudt, niet aflegging is der vuiligheid des lichaams, maar die eene vraag

die is

eene eener

goede consciëntie tot God, door de opstanding van Jezus Christus," 1 Petr. 3 20, 21. In zulk een uitspraak ziet nu de oppervlakkige lezer niets dan :

een aanhaling, maar wie de Schrift doorgrondt, leert en weet meer. Het is de aanduiding van de overeenkomst tusschen hetgeen toen geschied is,

en nu geschiedt. Toen

maar

:

al

de overigen afgescheiden, afgesneden en vergaan,

ons geslacht in de arke gered.

En

zoo ook nu: de lieden der booze

maar de lieden der goede

consciëntie vergaan,

consciëntie heiiouden door

water des doops. Niet door de kracht van

het

kracht der opstanding van

Christus,

want

dit water,

juist

die

in

maar door de

opstanding van

de opstanding, de herschepping der menschheid, in beginsel

Christus

is

gegeven.

En daarom

volgt

er

van Christus

„Welke

in vs. 22:

is

aan de

rechterhand Gods, opgevaren ten hemel, de engelen, en machten, en krachten hem onderdanig gemaakt zijnde." Alzoo de herboren, de herschapen, de

vernieuwde menschheid onder Christus

als

haar hoofd, en zulks weer niet

menschheid buiten de overige schepping, maar in verband met alle dingen, met gansch het heelal. „Alle engelen, en machten, en krachten die

hem

onderdanig."

Toen dan ook onze vaderen in hun Doopsformulier aan het gebed toegekomen, van Noach en zijn acht zielen gewaagden, en de kerken bidden leerden: „Gij, o God, die de onboetvaardige wereld met den Zondvloed gestraft, maar Noach en zijn acht zielen behouden hebt," overlaadden ze het gebed niet met een overtolhge herinnering, maar beleden ze een heilige, alomvattende, heel de bestemming der kerk uitdrukkende waarheid. Gelijk toen de onboetvaardige wereld onderging, en toch het wezen der wereld

en het wezen van ons menschelijk geslacht in de arke behouden werd, zoo behoudt nu ook God, door den Doop, d. i. door de herschepping, ver-

nieuwmg en wedergeboorte, waarvan de Doop het is,

den door

Hem

geschapen en voor

stamboom van ons menschelyk

zijn

geslacht, en

zinbeeldig Sacrament

eigen heerlijkheid bestemden

met dat menschelijk geslacht

heel zijn oorspronkelijke schepping, of wilt ge: „alle dingen," ook al gaat

het verworpene er eens uit

En

weg en voor eeuwig

teloor.

verstaat ge nu alzoo de Voorbeschikking als het vrijmachtige raads-

besluit

verloren

Gods, is,

om

uit zijn

eens

alle

zonde,

alle

ergernis,

al

wat verworpen en

Goddelijke schepping af te scheiden, en de aldus gezui-

verde schepping, met het menschelijk geslacht als haar kern en middelpunt, tot de eeuwige heerlijkheid te leiden, en in die verheerlijkhig van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen